Τι όμορφη εικόνα είναι όταν βλέπουμε στο δρόμο ένα ηλικιωμένο ζευγάρι να είναι πιασμένοι χέρι-χέρι…

Αναρωτιόμαστε τότε σχεδόν όλοι μας «Μα ποιο είναι το μυστικό τους και αντέχει αυτό το ζευγάρι να είναι μαζί τόσα χρόνια;».

Και ενώ όλοι μας γνωρίζουμε την απάντηση… είναι η αγάπη. Παρόλα αυτά γιατί μας είναι τόσο δύσκολο να αγαπάμε και να αγαπιόμαστε στην πράξη;

Τι σημαίνει όμως αγαπώ τον σύντροφό μου;

Σημαίνει πως τον φροντίζω, τον καταλαβαίνω, του δείχνω εμπιστοσύνη, τον ερωτεύομαι κάθε μέρα, τον ποθώ, τον σέβομαι, τον θαυμάζω και δεσμεύομαι συνειδητά να είμαι κοντά του σε χαρές χωρίς να τον φθονώ και σε λύπες του χωρίς να τον φέρνω σε δύσκολη θέση, παίζοντας παιχνίδια ανταγωνισμού που οδηγούν σε πόνο.

Απαραίτητη προϋπόθεση είναι τα αισθήματα να είναι αμοιβαία. Όλα στη ζωή φαίνεται πως χρειάζονται δύο για να δημιουργηθεί κάτι όμορφο.

Είναι δύο άνθρωποι που αποφασίζουν συνειδητά να «παλέψουν» για τη σχέση τους. Η υπομονή και η επιμονή, μαζί με την εσωτερική ανάγκη να «αγκαλιάσουμε» τον άλλον, έχει πολλές πιθανότητες να οδηγήσει δύο  ανθρώπους σε μια ευτυχισμένη σχέση.

«Αγάπη δεν είναι μόνο να κοιτάμε ο ένας τον άλλον στα μάτια, αλλά να κοιτάζουμε μαζί προς την ίδια κατεύθυνση».

To άρθρο Τι σημαίνει αγαπώ τον σύντροφό μου; μπορείτε να το βρείτε ολόκλληρο στο myPsychology.

Το άγγιγμα είναι ζωτικής σημασίας για τη σχέση σε καθημερινό επίπεδο αλλά και για την ερωτική ζωή του ζευγαριού, καθώς αποτελεί το θεμέλιο του συναισθηματικού δεσμού μεταξύ δύο ατόμων.

Γιατί όμως είναι τόσο σημαντική η σωματική επαφή;

Από τα χρόνια της εμβρυϊκής μας ζωής, η σωματική επαφή είναι από τα πρώτα πράγματα που νιώθουμε, ενώ είμαστε ακόμη στη μήτρα της μητέρας μας. Μας κάνει να νιώθουμε ασφαλείς, ζεστασιά και είναι πρωταρχικής σημασίας για την υγιή μας ανάπτυξη κατά την παιδική μας ηλικία και αργότερα.

Η ανάγκη μας για σωματική επαφή είναι θεμελιώδης και αποτελεί βασικό συστατικό της ευεξίας και της ψυχικής μας υγείας. Γι’ αυτό παρατηρούμε πως σε περιόδους της ζωής μας, αν ίσως στερηθούμε την επαφή, βιώνουμε κάποια αγωνία ή άγχος.

Ωστόσο η επαφή με τρυφερότητα, μέσα από χάδια, αγκαλιές, είναι από τα πράγματα που δυστυχώς εξαφανίζονται σε μία μακροχρόνια σχέση. Αυτό συμβαίνει συνήθως διότι οι προτεραιότητές μας αλλάζουν: στη θέση της σωματικής επαφής βάζουμε τη φροντίδα των παιδιών μας, τις δουλειές του σπιτιού, την εργασία μας και πολλά άλλα ακόμη.

Όσο μεγαλώνουμε, η έλλειψη της σωματικής επαφής, του αγγίγματος, των χαδιών, φαίνεται πως φθείρει τις σχέσεις μας με τους ανθρώπους που αγαπάμε.

Είναι πολύ σημαντικό, η σωματική επαφή, να μη συγχέεται πάντα με τη σεξουαλική επαφή και να μην προσλαμβάνεται ως προκαταρκτικό. Καθώς, αν σε μια σχέση οι επιθυμίες δεν είναι αμοιβαίες, η σωματική επαφή μπορεί να φέρει ανισορροπία στην επιφάνεια. Ο άνδρας μπορεί να θέλει να αγγίξει τρυφερά τη γυναίκα, αλλά να φοβάται να κάνει κάτι τέτοιο, φοβούμενος ότι η γυναίκα θα τον απορρίψει, καθώς θα το εκλάβει ως σεξουαλικό κάλεσμα ή και το αντίστροφο, φυσικά.

Η συχνή σωματική επαφή φέρνει πιο κοντά λοιπόν δύο ανθρώπους και μπορεί να καταστεί ένας τρυφερός τρόπος επικοινωνίας που θα οδηγήσει στην ικανοποίηση και τη χαρά. Δοκιμάστε το!

To απόσπασμα έχει επιμεληθεί ο Γιάννης Ξηντάρας.

Aπό το βιβλίο «η βίβλος του sex» της Laura Berman

To άρθρο Συντροφικότητα, η δύναμη της σωματικής επαφής μπορείτε να το βρείτε ολόκλληρο στο myPsychology.

Τελικά τι είναι οι σχέσεις…;

Οι σχέσεις είναι δύσκολες, πολύπλοκες!  Όλοι τις επιδιώκουμε αλλά όταν τις έχουμε δεν τις εκτιμάμε ή ψάχνουμε κάτι άλλο… Πολλές φορές τις κυνηγάμε, γινόμαστε εμμονικοί  στο να τις αποκτήσουμε και όταν τελικά τις πετύχουμε δεν τις θέλουμε άλλο…

Από την άλλη όμως όταν καταλάβουμε πόσο σημαντικές είναι για τη ζωή μας απλά κάνουμε τα πάντα για να τις διατηρήσουμε και δεν θέλουμε με τίποτα να τις αφήσουμε! Ο άνθρωπος είναι από τη φύση του κοινωνικό ον και δεν μπορεί να ζει μόνος του. Οι σχέσεις πρέπει να υπάρχουν στη ζωή του, δεν μπορεί χωρίς αυτές…

Οι σχέσεις λοιπόν, είναι πολύπλοκες καθώς δεν είσαι μόνο ένα άτομο, αλλά δύο ή και περισσότερα. Πρέπει να σκέφτεσαι και τον άλλον/τους άλλους και σίγουρα είναι δύσκολο πριν καλά-καλά τα βρεις με τον εαυτό σου ξαφνικά να σκεφτείς και τους άλλους. Επίσης, οι σχέσεις είναι ανυπόφορες και πιεστικές! Πρέπει συνέχεια να δίνεις αναφορά για το που είσαι και τι κάνεις.

Εν ολίγοις… χάνεις την ιδιωτική σου ζωή και την ατομικότητά  σου, άσε που μπορεί να αλλάξεις στοιχεία του χαρακτήρα σου για να αρέσεις σε όλους τους άλλους και όχι στον ίδιο σου τον εαυτό. Τέλος , οι σχέσεις μας βασανίζουν. Οφείλουμε να είμαστε εκεί  να δίνουμε το εκατό τις εκατό του εαυτού μας χωρίς να προσποιούμαστε.

Από την άλλη, όμως, οι σχέσεις είναι υπέροχες, σου προσφέρουν ευχαρίστηση και συντροφικότητα και σε απαλλάσσουν από την απομόνωση και την μοναξιά. Επιπλέον, σε κάνουν γενναιόδωρο και καλόκαρδο. Μέσα από αυτές γινόμαστε καλύτεροι σαν άνθρωποι, μαθαίνουμε να δίνουμε και να σκεφτόμαστε τους άλλους, μας κάνουν κοινωνικούς και μας βοηθούν να αποβάλλουμε τον νοσηρό εγωισμό μας. Σαν να μας λυτρώνουν και μας βοηθούν να ξεδιπλώνουμε τα καλύτερα στοιχεία του εαυτού μας ή ακόμη και να τα ανακαλύπτουμε –αν δεν τα έχουμε βρει. Τέλος, μέσα από τις σχέσεις διευρύνουμε τις γνώσεις μας αφού ανταλλάσουμε απόψεις και ιδέες με τα άτομα που συναναστρεφόμαστε.

Οι σχέσεις μάλλον, είναι ένα κράμα δύσκολων  αλλά και ευχάριστων  καταστάσεων. Απαιτούν από τη μία φροντίδα και θυσίες αλλά από την άλλη προσφέρουν αγάπη, στοργή, κοινωνικότητα… Αλλά για να σκεφτούμε… Ποιος θέλει τα εύκολα στη ζωή του; Μόνο όταν αγωνίζεσαι και το προσπαθείς χαίρεσαι τη ζωή!

To άρθρο Δεν είσαι μόνος σου! Πρέπει να σκέφτεσαι και τον άλλον… μπορείτε να το βρείτε ολόκλληρο στο myPsychology.