Τι γίνεται εκεί έξω; Πώς διαμορφώνονται οι συμπεριφορές των ανθρώπων στα στις μεταξύ τους σχέσεις; Ποια είναι η δική μας στάση και θέση στην συμπεριφορά των άλλων;

Σίγουρα υπάρχουν συμπεριφορές για όλα τα γούστα, και μάλιστα συχνά συναντάμε νέους και μεγάλους ανθρώπους που επιδεικνύονται μιλώντας και ενεργώντας με χοντροκομμένο τρόπο…

Μπορούμε, ωστόσο να επαναφέρουμε στο προσκήνιο τους παραδοσιακούς καλούς τρόπους. Οι άνθρωποι στις εξελιγμένες κοινωνίες, ακριβώς επειδή έχουν αυτό το υψηλό πολιτισμικό επίπεδο, αντιμετωπίζουν με σεβασμό τα κοινωνικά έθιμα που κάνουν πιο ευχάριστη την ανθρώπινη συμπεριφορά. Εκδίδονται ξανά βιβλία που αναλύουν τον σωστό τρόπο για να φέρεται κανείς σε διάφορες στιγμές της μέρας και σε διαφορετικά περιβάλλοντα. Και μ’ αυτό τον τρόπο η κοινωνικότητα γίνεται και πάλι ένα σύγχρονο ζήτημα.

Επομένως, είναι πιθανό να βρούμε αυτούς τους κανόνες σε οποιονδήποτε σύγχρονο οδηγό καλής συμπεριφοράς. Θα πρέπει να υπάρχουν, και θα είναι πολύ χρήσιμοι.

Θα ήταν κρίμα για μία κοινωνία σαν τη δική μας- η οποία ισχυρίζεται ότι μάχεται υπέρ της ανεκτικότητας και της συνύπαρξης, που δηλώνει ότι σέβεται όλες τις κοινωνικές τάξεις, η οποία επιθυμεί να εξαλείψει τις διαφορές, που δεν έχει στόχο να πληγώσει επίτηδες την ευαισθησία κανενός, η οποία υποστηρίζει ότι αντιμετωπίζει με αξιοπρέπεια όλους, ακόμα και τα ζώα- να αφήσει να ξεχαστούν ορισμένοι κανόνες καλής συμπεριφοράς οι οποίοι, στο κάτω-κάτω της γραφής, δεν πρέπει να έχουν κανέναν άλλον σκοπό πέρα από το να λειάνουν την άξεστη συμπεριφορά, που καμιά φορά είναι και επιθετική, στην οποία μας σπρώχνουν τα πιο πρωτόγονα ένστικτά μας.

Σίγουρα αυτοί οι κοινωνικοί κανόνες είναι τυχαίοι στο σύνολό τους, κάτι που μπορεί να διαταράξει τον αυθορμητισμό των παιδιών μας.

Παρ’ όλα αυτά, εύκολα μπορούμε να τους δώσουμε να καταλάβουν και τους εξίσου τυχαίους κανόνες – που συχνά είναι και υπερβολικά ακραίοι – τους οποίους τα ίδια επιβάλλουν , για παράδειγμα, στον τρόπο που θα ντυθούν ή θα συμπεριφερθούν μέσα σε ένα μπαρ, ή τα τελετουργικά που εφαρμόζονται στο διάλειμμα του σχολείου ή στα αθλήματα, ή απλώς στον τρόπο που χτενίζονται ή κρεμάνε την τσάντα τους. Αν κάποιος δεν αποδέχεται αυτούς τους άγραφους κανόνες, θεωρείται ιδιόρρυθμο άτομο.

Εκείνοι που θέλουν να γίνονται το κέντρο της προσοχής εντάσσονται αυτομάτως στην κατηγορία των αναξιόπιστων ατόμων ή, στην καλύτερη περίπτωση, των άπειρων, που δεν ξέρουν πώς να συμπεριφερθούν στο κοινωνικό τους περιβάλλον ή, απλώς, έχουν ξεπερασμένες ιδέες. Αυτοί καθορίζουν τους δικούς τους κανόνες κοινωνικότητας…

Απόσπασμα από το βιβλίο «20 αξίες της ζωής», των Εστέβε Πουχόλ Ι Πονς, Ινές Λουθ Γκονθάλεθ.

To άρθρο Πώς διαμορφώνονται οι συμπεριφορές των ανθρώπων στις μεταξύ τους σχέσεις; μπορείτε να το βρείτε ολόκλληρο στο myPsychology.

Οι σχέσεις είναι θαυμάσιες. Προσφέρουν την δυνατότητα για συνάντηση δύο ή περισσότερων ανθρώπων, παραμερίζοντας για όσο διαρκούν το φάσμα της μοναξιάς τους.

Οι σχέσεις είναι ανυπόφορες. Στερούν την ιδιωτικότητα, στραγγίζουν την ατομικότητα, τα θέλουν όλα σε κοινή θέα, όλα ανοιχτά, τίποτα προσωπικό, ένα κοινόβιο σκέψεων και συναισθημάτων.

Οι σχέσεις είναι γενναιόδωρες. Με την απλόχερη ανοιχτότητά τους αγκαλιάζουν την αποξένωσή μας, ανέχονται τον εγωισμό μας, μας κάνουν ομάδα, κοινωνία, πολιτισμό.

Οι σχέσεις είναι βασανιστικές. Μας τα παίρνουν όλα, δεν μας αφήνουν τίποτα, δικτατορικά καθεστώτα έναντι αναρχοαυτόνομων μονάδων.

Οι σχέσεις είναι λυτρωτικές. Απελευθερώνουν τον καλύτερο εαυτό μας από τις φυλακές του εγωτισμού του και τον προσφέρουν στον Άλλον, τον άλλον σε Εμάς και εμάς στους Άλλους, ένα πολύβουο γαϊτανάκι συναναστροφών, ιδεών και συναισθημάτων.

Τελικά τι είναι οι σχέσεις;

Όλο τις θέλουμε κι όταν τις έχουμε θέλουμε κάτι άλλο…

Τις κυνηγάμε, τις επιδιώκουμε και μετά αλλάζουμε γνώμη…

Ή μήπως όχι;

Ή μήπως όταν καταλάβουμε το βαθύτερο νόημα τους, όταν – βιωματικά – προσλάβουμε την αξία τους, τότε πια δεν θέλουμε να τις αφήσουμε, δεν μπορούμε χωρίς αυτές, χωρίς σχέσεις στην ζωή μας…

Αγάπης, στοργής, αφοσίωσης, θυσίας, προσφοράς, και πάλι αγάπης… σχέσεις.

To άρθρο Τελικά τι είναι οι σχέσεις; μπορείτε να το βρείτε ολόκλληρο στο myPsychology.

Πρώτο, δεύτερο, τρίτο κουδούνι.

Σκοτάδι…

Φως!

Ανοίγει η αυλαία: Μπροστά μας απλώνεται μια εικόνα μαγική, ένα υπέροχο “σκηνικό”. Ένα ωραίο σπίτι, συνήθως διώροφο, σίγουρα μεγάλο, σχεδόν πολυτελές! Από έξω παρκαρισμένο ένα αμάξι, φρεσκοπλυμένο, καλογυαλισμένο… Πίσω από τα κάγκελα, η αυλή, τα δέντρα, τα παρτέρια, η πόρτα ασφαλείας…

Μέσα στο σπίτι δεν λείπει τίποτα: Τηλεόραση, και ηχοσύστημα, ψυγείο μεγάλο με καταψύκτη, ηλεκτρικός φούρνος τελευταίας τεχνολογίας, καλοί καναπέδες, ακριβή τραπεζαρία, πολυτελής κρεβατοκάμαρα.

Μέσα στις ντουλάπες πολλά, πάρα πολλά ρούχα. Όλων των σχεδίων και των χρωμάτων άλλα μόνο των πιο ακριβών φιρμών. Το ίδιο και τα παπούτσια. Το ίδιο και τα παιχνίδια… Τα σκεύη, τα διακοσμητικά, οι κουρτίνες, το τζάκι… Όλα είναι εκεί, όλα είναι στην θέση τους, όλα τέλεια τακτοποιημένα.

Φροντίζει για αυτά μια καλή κυρία, μεσήλικας, μάλλον αλλοδαπή, μόνη της μέσα στο σπίτι, σιωπηλά. Οι υπόλοιποι ένοικοι απουσιάζουν. Οι γονείς είναι στην δουλειά και τα παιδιά στο σχολείο.

Θα γυρίσουν τα μεν δεύτερα αργά το απόγευμα – θα τους υποδεχτούν η καλή κυρία ή ο παππούς και η γιαγιά, θα είναι έτοιμα, φαγωμένα, διαβασμένα και θα κάτσουν να παίζουν στον υπολογιστή γιατί “όσο και αν τους λέμε φτάνει, αυτά δεν μας ακούν”…Οι δε πρώτοι θα επιστρέψουν νωρίς το βράδυ κατάκοποι, αγχωμένοι, στην καλύτερη περίπτωση έχοντας καταφέρει να αφήσουν τα προβλήματα της δουλειάς έξω από το σπίτι… Θα κάνουν όλοι από ένα μπάνιο και θα φάνε βραδινό – σε διαφορετικές ώρες, πρώτα τα παιδιά, τα οποία σιγά – σιγά ετοιμάζονται για ύπνο, μετά οι μεγάλοι…

Μεταξύ τους θα τα πουν λίγο κάπου αναμεταξύ όλων αυτών των καθημερινών ρουτινών… Οι γονείς για να μην τους χαλάσουν χατίρι (από ενοχές που τα βλέπουν λίγο) θα τους πουν -αν όχι σε όλα- στα περισσότερα, ναι!

Τα παιδιά δεν θα μάθουν τι θα πει όριο και θα ενισχύεται διαρκώς η άποψη τους ότι μπορούν να τα έχουν όλα : Έτσι ξεκινά και επεκτείνεται ένας φαύλος κύκλος που συχνά καταλήγει σε αδιέξοδο… Κάποτε θα κοιμηθούν… Ίσως λίγο μπερδεμένα στα κρεβάτια, η μαμά με το ένα παιδί στην κρεβατοκάμαρα, ο μπαμπάς στο παιδικό με το άλλο παιδί (θα βολευτεί ίσως στο κρεβάτι του πρώτου) ή θα πάει στον καναπέ στο σαλόνι μπροστά στην τηλεόραση που έχει μείνει ανοιχτή σε ένα καλωδιακό κανάλι.

Το πρωί θα ξυπνήσουν: Δουλειά – σχολείο, το βράδυ πάλι πίσω, μπάνιο- φαί- ύπνος( πάλι χωριστά), το πρωί θα ξυπνήσουν, δουλειά- σχολείο, το βράδυ πάλι πίσω, μπάνιο- φαί- ύπνος (πάλι χωριστά), το πρωί θα ξυπνήσουν…

Σκοτάδι.

Πέφτει η αυλαία.

Τέλος…

Υ.Γ. Από το κείμενο λείπει ο διάλογος, γιατί δυστυχώς διάλογος δεν υπάρχει. Υπάρχουν μόνο παράλληλοι μονόλογοι ( συχνά μουρμουρητά ), όπου κανείς δεν ακούει τον άλλον.

Υπάρχουν άτομα-μονάδες που δυστυχώς δεν συναντιούνται σε μια ομάδα. Η ομάδα αυτή θα λεγόταν οικογένεια. Το σκηνικό θα λεγόταν σπίτι. Οι σχέσεις, ευτυχισμένες στιγμές. Τώρα μένει η πολυτέλεια, με μόχθο κερδισμένη, και μια εικόνα επιβεβαίωσης, η έξωθεν καλή μαρτυρία… Μαρτυρία ενός ”σωστού”, ενός “θα’ πρεπε”, ενός θεού που και ο ίδιος απορεί με την διδασκαλεία του: Μα τι δεν καταλάβαμε απ’ την παραβολή στο ναό του Σολομώντος;

To άρθρο Ένας ψυχολόγος διαπιστώνει ότι συχνά στις σχέσεις διάλογος δεν υπάρχει. Υπάρχουν μόνο παράλληλοι μονόλογοι… μπορείτε να το βρείτε ολόκλληρο στο myPsychology.

Όταν εσύ υπομένεις την σχέση όπως έχει μεταλλαχτεί, συνεχίσεις να προσφέρεις και αρχίσεις να αναρωτιέσαι τι έχεις κάνει λάθος και άλλαξε η επαφή που είχατε με τον φίλο ή τον σύντροφο σου… Όταν ρίχνεις ευθύνες μόνο στον εαυτό σου και δεν διανοείσαι ότι μπορεί ο άλλος να άλλαξε ή να ψάχνει άλλα πράγματα από αυτά που εσύ προσφέρεις…

Τότε;

Τι κάνεις;

Αρχικά, θα συμβιβαστείς με αυτή την κατάσταση, θα υποβιβάσεις τον εαυτό σου, θα πληγωθείς , θα στεναχωρηθείς και θα διαπιστώσεις πως αν δεν κάνεις κάτι σύντομα και δραστικά, θα χάσεις τον εαυτό σου, την ταυτότητα σου. Θα μεταλλαχθείς σε μία προσωπικότητα που δεν θα είσαι επιθυμητός από κανέναν…

Ε, λοιπόν τότε:

Είναι η στιγμή, που αφού «ζυγίζεις» την κατάσταση και δεις πως η ζυγαριά με τα υπέρ μιας σχέσης είναι ελάχιστα ως μηδαμινά τότε θα πρέπει να μαζέψεις τα κομμάτια σου, τον υπολειπόμενο εγωισμό σου και να αποφασίσεις πως δεν θα επιτρέψεις σε κανένα να σε μειώνει, να μην σε σέβεται και να μην σε εκτιμάει.

Είναι η στιγμή που θα φύγεις από τη σχέση, όποιας μορφής, με το κεφάλι ψηλά και την συνείδηση καθαρή πως προσπάθησες, ήσουν εκεί αλλά δεν εκτιμήθηκες. Δεν χρειάζονται μελοδραματισμοί και υπερβολές… όσο πιο ήσυχα και αθόρυβα γίνει η αποχώρηση σας τόσο εκκωφαντική θα γίνει η απουσία σας. Σωστά ανάφερε ο Μισέλ ντε Μονταίν «Δεν υπάρχει πιο ταπεινωτική απάντηση από την περιφρονητική σιωπή.»

Σημασία έχει να είμαστε καλά πρώτα εμείς με τον εαυτό μας και ύστερα με τους άλλους. Αν βλέπουμε πως σε μία σχέση δεν μας υπολογίζουν και θεωρούμε πως εξαντλήσαμε τα περιθώρια για διόρθωση της επαφής και δεν ευοδώθηκαν οι προσπάθειες… είναι καλύτερα για εμάς να φεύγουμε. Πρέπει να φύγουμε… δεν θα ωφελήσει κανέναν να τραβάμε μία κατάσταση από τα «μαλλιά». Πρέπει να φύγουμε για να ξαναβρούμε τον εαυτό μας, να γίνουμε καλά ώστε να μας εκτιμήσουν οι καινούργιοι άνθρωποι που θα έρθουν στη ζωή μας.

Καλωσορίστε τους!

—

Το άρθρο συνυπογράφουν οι ψυχολόγοι του Κέντρου Συμβουλευτικής & Ψυχολογικής Υποστήριξης «Επαφή», Γιάννης  Ξηντάρας, Ράνια  Λεμονή, Αγλαΐα Κρητικού, Κατερίνα Καλλιακούδη, Χάρης Παλίδης και Μαντώ Κωνσταντουλάκη.

To άρθρο Καλύτερα για εμάς να φεύγουμε από όπου δεν μας υπολογίζουν… μπορείτε να το βρείτε ολόκλληρο στο myPsychology.

Ως ψυχολόγος συχνά έρχομαι σε επαφή με ζευγάρια που έχουν ανάγκη να ακούσουν κάποιες συμβουλές ώστε να οδηγηθούν σε μία αρμονική και επιτυχημένη σχέση. Τι θα λέγατε να το βλέπαμε από την άλλη οπτική; Δηλαδή ποιοι είναι οι βασικοί κανόνες που ‘’πρέπει να ακολουθήσουμε’’ ώστε να οδηγήσουμε την σχέση μας με μαθηματική ακρίβεια στη διάλυση της… Ιδού λοιπόν ένας οδηγός αυτοκαταστροφής για τους αμετανόητους!

1. Να μην ακούμε τον σύντροφο όταν μας απευθύνεται. Τον αφήνουμε να μας πει ότι έχει να μας πει (αν τον αφήνουμε) για να πούμε εμείς τη δική μας άποψη.
2. Να μην αναγνωρίζουμε πως μπορεί να έχουμε άδικο και ο σύντροφος μας δίκιο. Ποτέ μα ποτέ… Διότι εμείς είμαστε οι «φωτεινοί παντογνώστες» και έχουμε μόνο δίκιο.
3. Να μην υποχωρούμε για κανέναν λόγο σε καμία πρόταση του συντρόφου μας. Θα γίνει το δικό μας… ο κόσμος να «χαλάσει».
4. Να συγκρίνουμε συνεχώς την οικογένεια μας με αυτή του συντρόφου μας, τη δουλειά μας με τη δουλειά του, τους φίλους μας με τους φίλους του, τις εμπειρίες μας με τις εμπειρίες του, εντέλει τη ζωή μας με τη ζωή του ανθρώπου μας και σε όλα είμαστε καλύτεροι και ανώτεροι από τα αντίστοιχα δικά του.
5. Να τον θεωρούμε συνεχώς πως είναι ο μοναδικός φταίχτης για οτιδήποτε στραβό μπορεί να συμβεί μέσα σε μία σχέση. Μια λάθος επιλογή, ένα αναπάντεχο γεγονός… το οτιδήποτε η άλλη πλευρά θα φταίει.
6. Να του χρεώνουμε πως χαραμίζουμε τα καλύτερα μας χρόνια , τα νιάτα μας, το μέλλον μας…

Με αυτό τον τρόπο οι μέρες θα κυλούν, τα νεύρα θα φουντώνουν, άρα η απόσταση θα μεγαλώνει. Και…;;; Θα μένετε αναγκαστικά μαζί, για το τι θα πει η κοινωνία , ο περίγυρος, βυθισμένοι στην δυστυχία, με μόνη επιτυχία να διαφυλάσσεται τον εγωισμό σας…

Ή μήπως θα ήταν καλύτερα να το πάρουμε ανάποδα;

To άρθρο Τι να αποφύγουμε για να μην διαλυθεί η σχέση μας μπορείτε να το βρείτε ολόκλληρο στο myPsychology.

Προφανώς η κάθε σχέση είναι διαφορετική και δεν υπάρχει ένας γενικός κανόνας ή κάποιο βιβλίο το οποίο μας καθοδηγεί και μας λέει πώς να φερθούμε για να γλιτώσουμε τις κακοτοπιές. Σε καμία σχέση δεν είναι όλα ρόδινα, σίγουρα υπάρχουν δυσκολίες και προβλήματα που άλλοτε λύνονται και άλλοτε όχι. Παρ’ όλα αυτά οι εμπειρίες, η λογική και η έλλειψη εγωισμού σε μία σχέση είναι καλοί κανόνες που βοηθούν στο να αποφευχθούν αρκετές κακοτοπιές.

Σε μία σχέση δεν γίνεται να φταίνε μόνο οι άλλοι… Δεν γίνεται πάντοτε εμείς να είμαστε οι σωστοί και οι άλλοι να κάνουν λάθος. Κάπου σφάλουμε! Η σχέση αποτελείται από δύο άτομα, από δύο άτομα εντελώς διαφορετικά ως προς την ιδιοσυγκρασία τους, που κουβαλάνε διαφορετικές εμπειρίες και πιστεύω. Ο καθένας μέσα στη σχέση μπορεί να σκέφτεται διαφορετικά πάνω σε ένα γεγονός αυτό δεν σημαίνει ούτε ότι εμείς είμαστε λάθος ούτε και η άλλη μεριά, απλά διαφέρουν οι απόψεις μας. Πάνω σε κάθε διαφωνία λοιπόν, η κάθε πλευρά θα πρέπει να αναλαμβάνει το μερίδιο ευθύνης που της αναλογεί (!)…

Επίσης, ένας άλλος κανόνας μέσα σε μία σχέση είναι ότι δεν πρέπει να μας καταβάλλει ο εγωισμός και να περιμένουμε από τον άλλον να κάνει το πρώτο βήμα. Εννοείται, βέβαια, πως ούτε και οι άλλοι πρέπει να περιμένουν μόνο από εμάς την αντίστοιχη κίνηση. Σχέση νοείται όταν και τα δύο άτομα προσπαθούν από κοινού, παίρνουν πρωτοβουλίες σε μία κρίσιμη κατάσταση . Η πρωτοβουλία και η ανάληψη δράσης, σε αντίθεση με την παθητικότητα είναι ένα από το μυστικά που μπορούν να σώσουν την σχέση. Προσοχή λοιπόν γιατί σίγουρα θα κουράσ(τ)ει εάν μόνο ο ένας (κατ’ επανάληψη) αναλαμβάνει δράση.

Επιπλέον, είναι ορθή η φράση «στους δύο τρίτος δεν χωρεί». Με λίγα λόγια αν προκύπτει κάποιο πρόβλημα στη σχέση σας, λύστε το μόνοι σας, αφήστε απ’ έξω τρίτα πρόσωπα, όπως τους γονείς σας. Οι γονείς σπάνια μπορούν να είναι ουδέτεροι, ίσως επιδεινώσουν το πρόβλημα αντί να σας βοηθήσουν να το λύσετε. Καλύτερα, αν θέλετε να το συζητήσετε, να συμβουλευτείτε ένα φίλο σας που εμπιστεύεστε αρκετά και μετράει για εσάς η άποψή του!

Τέλος, σημαντικό είναι να αφήσετε λίγη απόσταση από τη στιγμή που θα προκύψει το πρόβλημα. Η πρωταρχική αντίδραση τις περισσότερες φορές είναι και η πιο λανθασμένη. Εκείνη τη στιγμή το μυαλό δεν σκέφτεται καθαρά, είναι θολωμένο και επομένως οι πρώτες αντιδράσεις θα είναι καταστροφικές. Ο παρορμητισμός και οι σπασμωδικές αντιδράσεις μάλλον θα μεγαλώσουν το πρόβλημα. Καλύτερα πάρτε το χρόνο σας, σκεφτείτε λογικά και ήρεμα και ύστερα πάρτε την πρωτοβουλία να πλησιάσετε τον σύντροφό σας για να βρείτε μία από κοινού λύση για το θέμα που σας απασχολεί.

Οι σχέσεις είναι τόσο ευάλωτες, δύσκολα συνάπτονται αλλά εύκολα γκρεμίζονται. Τι να κάνετε γι’αυτό; Θέστε γερά θεμέλια στη σχέση σας. Μπορεί να είναι δύσκολο αλλά όχι ακατόρθωτο… Μόνο οι ισχυρές βάσεις μπορούν να συντηρήσουν μία σχέση και να την κάνουν να αντέξει μέσα στο χρόνο!

To άρθρο Σε καμία σχέση δεν είναι όλα ρόδινα... μπορείτε να το βρείτε ολόκλληρο στο myPsychology.

Ποια είναι τα ‘’μυστικά’’ στις ερωτικές σχέσεις; Τι συμβάλει σε μία πετυχημένη ερωτική επαφή; Τι θέλουν οι δύο σύντροφοι; Ερωτήματα που αφορούν και απασχολούν όλους μας και όμως πολύ λίγο τα συζητάμε…

Οι ανεπτυγμένες επικοινωνιακές δεξιότητες είναι η βάση για όλες σας τις σχέσεις, και κυρίως τις ερωτικές. Όταν υπάρχει έλλειμμα στην επικοινωνία, τότε αφθονούν οι παρεξηγήσεις και συχνά πληγώνει ο ένας τον άλλο. Πολύ περισσότερο σε ό, τι έχει να κάνει με το σεξ. Δεν είναι εύκολο πράγμα να μιλάει κάποιος για τις ανάγκες που έχει στο κρεβάτι, ή να βρίσκει το θάρρος να «σπάσει τον πάγο» όταν πλανάται ένα δυσάρεστο συναίσθημα στην ατμόσφαιρα. Έτσι, τα σεξουαλικά διλήμματα που προκύπτουν συχνά παρεξηγούνται και μπορεί να οδηγηθείτε σε καβγάδες.

Υπάρχουν κάποια μυστικά που θα σας βοηθήσουν στη σχέση σας. Ποια είναι αυτά…;

Μάθετε πώς να επικοινωνείτε. Όταν υπάρχει καλή επικοινωνία σε ένα ζευγάρι, και οι δύο μπορούν να πουν την άποψή τους χωρίς να τους διακόψει ή να τους επικρίνει ο άλλος. Δεν έχει τόσο σημασία να βγαίνετε πάντα εσείς από πάνω. Πρέπει να μπορείτε να ακούτε τον άλλον και να ανταποκρίνεστε κατάλληλα. Η αποτελεσματική επικοινωνία επιτρέπει και στους δύο να εκφράζουν τις ανάγκες τους.

Ακόμα και αυτοί που έχουν καλό επίπεδο επικοινωνίας, μπορεί να δυσκολευτούν όταν η κουβέντα πάει στο σεξ. Στο κρεβάτι, θα χρειαστεί να επιστρατεύσετε και τη γλώσσα του σώματος, για να βοηθήσετε το ταίρι σας να καταλάβει τις ανάγκες σας.

Αποδεχτείτε τις διαφορές σας. Δεν λαμβάνουμε πάντα υπόψη ότι οι άνδρες και οι γυναίκες αντιδρούν διαφορετικά στις καταστάσεις που προξενούν άγχος. Όταν αντιμετωπίζουν ένα δίλημμα, οι άνδρες συνήθως μπαίνουν στη νοητική διαδικασία να λύσουν ένα πρόβλημα. Οι γυναίκες, από την άλλη μεριά, αντί να ψάξουν για άμεση λύση, ακούνε τον άλλον και ταυτίζονται συναισθηματικά. Αυτή η διαφορά, λοιπόν, μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα, όταν οι προσδοκίες και οι ανάγκες είναι πολύ διαφορετικές στον άνδρα και στη γυναίκα.

Χρησιμοποιήστε τη γλώσσα του σώματος. Όσον αφορά τη γλώσσα του σώματος του άλλου, η κατανόησή μας και οι αντιδράσεις μας είναι καθαρά ενστικτώδεις. Είμαστε προγραμματισμένοι να αντιδρούμε στα χαμόγελα, στα φιλιά και στις αγκαλιές- φυσικά και στις σεξουαλικές προτροπές. Την επόμενη φορά που το ταίρι σας θα κάνει κάτι που σας ευχαριστεί, δώστε την απάντηση με το σώμα σας. Τεντώστε την πλάτη και σφίξτε τον με τα πόδια σας, ή σκύψτε προς τα μπρος για να διευκολύνετε τη διείσδυση. Όλες αυτές οι κινήσεις θα του περάσουν το μήνυμα ότι το απολαμβάνετε, χωρίς να πείτε λέξη. Με τον καιρό, θα μάθει να αναζητά αυτά τα «σήματα» από το σώμα σας, οπότε, αν οι αντιδράσεις σας είναι πιο ήπιες, θα ξέρετε ότι χρειάζεται να δοκιμάσετε μια άλλη στάση.

Θετική στάση και ενθάρρυνση. Την ώρα του σεξ, μην κάνετε ποτέ αρνητικά σχόλια- εκτός και αν πονάτε. Εάν έχετε αρνητική στάση, σίγουρα θα χαλάσετε τη διάθεση για σεξ και μπορεί να τσακωθείτε. Αν θέλετε να πείτε κάτι, πείτε το με θετικό τρόπο: π.χ. με τη μορφή κομπλιμέντου. Πείτε του ότι είναι ωραίο αυτό που κάνει, και ότι, αν δοκίμαζε εκείνον τον άλλον τρόπο, μπορεί να ήταν ακόμη πιο απολαυστικό. Όταν καταλάβει ποια χάδια ακριβώς προτιμάτε, θα μπορεί να σας ικανοποιήσει καλύτερα…

Απόσπασμα από το βιβλίο «Η βίβλος του Sex», της Laura Berman.

To άρθρο Η επικοινωνία είναι η βάση για όλες τις σχέσεις και κυρίως τις ερωτικές μπορείτε να το βρείτε ολόκλληρο στο myPsychology.