Αυτοεκτίμηση είναι αυτό που λέει από μόνη της η λέξη, είναι η εκτίμηση που έχουμε για τον εαυτό μας, είναι η αυτοπεποίθηση που δείχνουμε στον ίδιο μας τον εαυτό, κατά πόσο δηλαδή πιστεύουμε στις δυνατότητές και τις ικανότητές μας. Είναι η δυνατότητα μας να εκφράζουμε αυτό που θέλουμε και να πράττουμε αυτό που  αισθανόμαστε χωρίς να φοβόμαστε ότι κάποιος θα μας κρίνει.

Με λίγα λόγια είναι η εμπιστοσύνη που έχουμε για τον ίδιο μας τον εαυτό και η σκέψη ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε ακόμη και στις πιο δύσκολες καταστάσεις. Δεν νιώθουμε ανασφάλεια για τις δυνατότητές μας και δεν φοβόμαστε την απόρριψη του έξω κόσμου.

Παρακάτω ακολουθούν κάποιοι τρόποι με τους οποίους μπορούμε να ενισχύσουμε την αυτοεκτίμησή μας.

1. Πίστη στον εαυτό μας. Το ότι κάποιος έχει διαφορετική άποψη από τη δική μας δεν σημαίνει ούτε ότι η δική μας οπτική γωνία για ένα θέμα είναι λανθασμένη αλλά ούτε και η οπτική γωνία του συνομιλητή μας.

Και οι δύο έχουμε κάτι να πούμε και το στηρίζουμε με επιχειρήματα επειδή πιστεύουμε στον εαυτό μας. Για παράδειγμα, ο αριθμός 6 μπορεί να είναι και το 9, εξαρτάται από ποια πλευρά τον κοιτάει κανείς και οι δύο οπτικές είναι σωστές.

2. Αγάπη στον εαυτό μας και με τα ελαττώματά του. Δεν έχει καμία σημασία αν είμαστε όμορφοι, άσχημοι, αδύνατοι, παχουλοί, ευκατάστατοι ή φτωχοί, όλοι είμαστε ίσοι, όλοι έχουμε τα ίδια δικαιώματα. Πίστεψε στον εαυτό σου, σκέψου ότι όλοι είμαστε μοναδικοί και ανεπανάληπτοι και ότι κάθε άνθρωπος έχει τη δική του αξία και τα δικά του προτερήματα.

Έχοντας εμπιστοσύνη λοιπόν στον εαυτό μας μπορούμε να βρούμε τα χαρακτηριστικά εκείνα (όχι μόνο εξωτερικά αλλά και αξίες) που μας κάνουν ξεχωριστούς και να τα αγαπήσουμε.

3. Το να μην μας νοιάζει το τι θα πει ο κόσμος και αν συμφωνεί ή διαφωνεί μαζί μας, έτσι χάνεται η ουσία της ζωής. Ο κάθε άνθρωπος είναι ξεχωριστός και σίγουρα έχει τη δική του οπτική γωνία σε πολλά ζητήματα της ζωής. Να μην συμφωνούμε με κάποιον δεν σημαίνει ότι δεν τον συμπαθούμε, απλά έχουμε διαφορετική γνώμη πάνω σε ένα θέμα που συζητάμε.

Φαντάζεστε όλοι να συμφωνούσαμε με όλους, η κάθε συζήτηση θα ήταν τόσο μάταιη και βαρετή αφού σε όλα θα λέγαμε «ναι, έχεις δίκιο». Μην φοβάστε να εκφράζετε ελεύθερα τα πιστεύω σας έτσι ενισχύετε την αυτοπεποίθησή σας.

4. Να ζούμε την κάθε στιγμή της ζωής μας και να σκεφτόμαστε ότι κανείς δε θα ζήσει αιώνια. Η έλλειψη λοιπόν της αιωνιότητας θα πρέπει να είναι κίνητρό μας για να κάνουμε πράγματα στη ζωή μας και να μην φοβόμαστε ότι δε θα αρέσει στους άλλους. Ας ενισχύσουμε την αυτοπεποίθησή μας και ας πράττουμε αυτά που νιώθουμε χωρίς να φοβόμαστε την απόρριψη.

To άρθρο Πίστεψε στον εαυτό σου, σκέψου ότι όλοι είμαστε μοναδικοί! μπορείτε να το βρείτε ολόκλληρο στο myPsychology.

Είναι μάλλον εύκολο να συμφωνήσουμε οι περισσότεροι ότι τα παιδιά για να είναι ευτυχισμένα δεν χρειάζονται και πάρα πολλά πράγματα. Αντιθέτως η φυσική τους ανάγκη αφορά λίγα και καλά (ουσιαστικά!). Άσχετα αν εμείς, η (καταναλωτική) κοινωνία των ενηλίκων, τα μαθαίνουμε ,εν τέλει, να θέλουν πολύ περισσότερα απ’ όσα ουσιαστικά χρειάζονται. Ακριβώς δηλαδή ότι κάνουμε και εμείς οι ίδιοι! Μαθαίνουμε τα παιδιά μας να αναζητούν το περιτύλιγμα, αδιαφορώντας για το περιεχόμενο.

Ας ξαναγυρίσουμε όμως στην αγνή φύση των παιδιών. Την ανιδιοτελή, την απλή, την «αφτιασίδωτη». Το μόνο που χρειάζονται τα παιδιά  είναι να τους αφιερώνουμε αρκετό χρόνο μαζί τους και η στάση μας να δηλώνει και να δίνει αποδοχή, εμπιστοσύνη, γλυκύτητα και πάνω απ’ όλα  Αγάπη.

Παρακάτω θα επιχειρήσουμε να σταθούμε  σε 4 βασικά σημεία που μπορούμε να κάνουμε  μέσα από την καθημερινή σχέση μαζί τους, για να είναι τα παιδιά μας χαρούμενα και ευτυχισμένα.

Ας τους αφιερώσουμε χρόνο

Μια σκληρή αλήθεια είναι ότι για πολλούς από εμάς δεν μένει αρκετός χρόνος για να ασχοληθούμε με τα παιδιά μας. Αυτό είναι αρκετό για να δημιουργηθούν πολλά προβλήματα στην σχέση μας μαζί τους. Η σημασία του «ποιοτικού» χρόνου είναι αδιαμφισβήτητη αλλά καλό θα ήταν να μην γίνει ένα άλλοθι για την περίπτωση που τα προγράμματα μας είναι ασφυκτικά και τελικά αυτοί που μας βλέπουν λιγότερο είναι τα ίδια μας τα παιδιά.

Ας αποδεχτούμε την προσωπικότητα τους

Κοινώς, ας μειώσουμε την ένταση των προσδοκιών μας από τα παιδιά. Ας εστιάσουμε σε αυτό που είναι κι όχι σε αυτό που θα θέλαμε να είναι, σε αυτό που μπορούν, σε  αυτό που θέλουν, σε αυτό που πιστεύουν… κι όχι στις αντίστοιχες δικές μας επιθυμίες…  Αν τα παιδιά νιώσουν την αποδοχή μας, νιώθουν την απαιτούμενη ασφάλεια να αναπτύξουν την προσωπικότητα τους, αποκτώντας αυτοπεποίθηση και σταθερότητα για το υπόλοιπο της ζωής τους.

Ας προσέξουμε τα λόγια μας

Ένα σύνηθες λάθος που κάνουμε οι γονείς (και που αμέσως μετά το καταλαβαίνουμε και μετανιώνουμε!) Είναι η απόδοση χαρακτηρισμών, οι δηλώσεις και οι σκληρές κουβέντες που χρησιμοποιούμε πάνω στα νεύρα μας… Όλοι το ξέρουμε και κανένας δεν το θέλει, άλλα όλοι το κάνουμε! Όμως καλό είναι να θυμόμαστε ότι «η γλώσσα κόκκαλα δεν έχει και κόκκαλα τσακίζει». Και ο νοών νοείτω.

Ας αναδείξουμε τη μοναδικότητα τους

Κάθε παιδί, όπως και κάθε άνθρωπος, είναι ένα και μοναδικό. Εξάλλου (ας μην κρυβόμαστε) όλοι θεωρούμε τα δικά μας παιδιά ως τα καλύτερα παιδιά του κόσμου : Καλά κάνουμε γιατί τους αξίζει! Αυτή τη μοναδικότητα, χωρίς να τα κακομαθαίνουμε , είναι καλό να την τονίζουμε και να την αναδεικνύουμε με κάθε ευκαιρία, βοηθώντας τα παιδιά μας να αποκτήσουν εμπιστοσύνη στις δυνατότητες τους, να μάθουν να αγαπούν και να αποδέχονται τον εαυτό τους και μέσα από αυτόν, και όλους τους άλλους.

To άρθρο Τι θέλουν τα παιδιά για να είναι ευτυχισμένα; μπορείτε να το βρείτε ολόκλληρο στο myPsychology.