Συχνό πρόβλημα που αντιμετωπίζουν τα ζευγάρια είναι η διαφωνίες που καταλήγουν τις περισσότερες φορές στον τσακωμό. Έχουν διαφορετικές απόψεις πάνω σε ένα θέμα και ο καθένας υποστηρίζει τη δική του εκδοχή και έχει την πεποίθηση ότι αυτός έχει δίκιο. Οι διαφωνίες γίνονται συνήθεια και ακολουθεί ένας φαύλος κύκλος που ποτέ δεν λύνεται.

Τι είναι αυτό που φταίει τελικά; Μάλλον η έλλειψη επικοινωνίας… Τα ζευγάρια τείνουν να μην συζητούν τους προβληματισμούς τους. Δεν υπάρχει διάλογος παρά μόνο μονόλογος. Η κάθε πλευρά λέει τα δικά της και όταν έρθει η στιγμή να μιλήσει ο άλλος απλά η μία μεριά κλείνει τα αυτιά της. Τι κάνουμε λάθος λοιπόν στη σχέση μας; Αγνοούμε τις σκέψεις, τα συναισθήματα, τα πιστεύω και τις ανάγκες του συντρόφου. Σχεδόν πολλές φορές δεν τον ακούμε, σαν να μην υπάρχει και αν τον ακούσουμε απλά τον κρίνουμε. Το λάθος που γίνεται είναι να φτιάχνουμε την ιδανική σχέση όπως εμείς την ορίζουμε και δε δίνουμε καμία σημασία στο τι θέλει ο άλλος. Δεν είναι ασυνήθιστο να προσπαθούμε να αλλάξουμε τον άλλον για να μας αρμόζει.

Ποιο είναι λοιπόν το μυστικό; Σαφώς να έχουμε υπομονή με τον άλλον, να τον αφήνουμε ελεύθερα να εκφράζει τις απόψεις του ακόμη και αν είναι διαφορετικές από τις δικές μας. Ας αποδεχτούμε την διαφορετικότητα δεν χρειάζεται να συμφωνούμε με όλα, τότε δεν θα υπήρχε νόημα στη σχέση. Δεν είναι τυχαίος ο νόμος της φυσικής πως τα ομώνυμα απωθούνται και τα ετερώνυμα έλκονται.  Αυτό που πρέπει να γίνει όμως είναι να αγαπήσουμε τον άλλον γι’ αυτό που είναι, να του δίνουμε το χρόνο του και να ακούμε αυτά που έχει να μας πει. Κυρίαρχος κανόνας στη σχέση μας θα πρέπει να είναι ο διάλογος και η επικοινωνία.

Είναι λάθος να προσπαθούμε να αλλάξουμε τον άλλον. Μας αρέσει έτσι όπως είναι με τα αρνητικά του και τα θετικά του; Αν η απάντηση είναι «ναι» τότε το μόνο που πρέπει να κάνουμε είναι να βελτιώσουμε την επικοινωνία . Δείξτε στον σύντροφό σας ότι τον σκέφτεστε και τον νοιάζεστε. Είναι τόσο ανακουφιστικό να ξέρεις ότι ο πιο δικό σου άνθρωπος σε καταλαβαίνει, δεν σε κρίνει και είναι εκεί για οτιδήποτε τον χρειαστείς. Θα σε στηρίξει ακόμη και αν είσαι λάθος, ακόμη και αν διαφωνεί με τις πράξεις σου.. θα είναι το στήριγμά σου και συ το δικό του.  Με την σωστή επικοινωνία ο σύντροφος θα είναι αυτός που θα θέλουμε να μοιραστούμε οτιδήποτε μας προβληματίζει.

Μην μπερδευόμαστε, το ότι μας κατανοεί ο σύντροφός μας δε σημαίνει ότι συμφωνεί μαζί μας. Μπορεί να έχει αντίθετη άποψη από εμάς, καλό θα είναι να την ακούμε και να τη σεβαστούμε είτε θέλουμε να την ακολουθήσουμε είτε όχι.

Για να μειωθούν λοιπόν οι «συγκρούσεις» ελάτε πιο κοντά στο σύντροφο σας, εκμηδενίστε τις αποστάσεις και χτίστε τις γέφυρες επικοινωνίας.

To άρθρο Άκου αυτό που έχει να σου πει ο/η σύντροφός σου μπορείτε να το βρείτε ολόκλληρο στο myPsychology.

Οι σχέσεις είναι θαυμάσιες. Προσφέρουν την δυνατότητα για συνάντηση δύο ή περισσότερων ανθρώπων, παραμερίζοντας για όσο διαρκούν το φάσμα της μοναξιάς τους.

Οι σχέσεις είναι ανυπόφορες. Στερούν την ιδιωτικότητα, στραγγίζουν την ατομικότητα, τα θέλουν όλα σε κοινή θέα, όλα ανοιχτά, τίποτα προσωπικό, ένα κοινόβιο σκέψεων και συναισθημάτων.

Οι σχέσεις είναι γενναιόδωρες. Με την απλόχερη ανοιχτότητά τους αγκαλιάζουν την αποξένωσή μας, ανέχονται τον εγωισμό μας, μας κάνουν ομάδα, κοινωνία, πολιτισμό.

Οι σχέσεις είναι βασανιστικές. Μας τα παίρνουν όλα, δεν μας αφήνουν τίποτα, δικτατορικά καθεστώτα έναντι αναρχοαυτόνομων μονάδων.

Οι σχέσεις είναι λυτρωτικές. Απελευθερώνουν τον καλύτερο εαυτό μας από τις φυλακές του εγωτισμού του και τον προσφέρουν στον Άλλον, τον άλλον σε Εμάς και εμάς στους Άλλους, ένα πολύβουο γαϊτανάκι συναναστροφών, ιδεών και συναισθημάτων.

Τελικά τι είναι οι σχέσεις;

Όλο τις θέλουμε κι όταν τις έχουμε θέλουμε κάτι άλλο…

Τις κυνηγάμε, τις επιδιώκουμε και μετά αλλάζουμε γνώμη…

Ή μήπως όχι;

Ή μήπως όταν καταλάβουμε το βαθύτερο νόημα τους, όταν – βιωματικά – προσλάβουμε την αξία τους, τότε πια δεν θέλουμε να τις αφήσουμε, δεν μπορούμε χωρίς αυτές, χωρίς σχέσεις στην ζωή μας…

Αγάπης, στοργής, αφοσίωσης, θυσίας, προσφοράς, και πάλι αγάπης… σχέσεις.

To άρθρο Τελικά τι είναι οι σχέσεις; μπορείτε να το βρείτε ολόκλληρο στο myPsychology.

Τελικά τι είναι οι σχέσεις…;

Οι σχέσεις είναι δύσκολες, πολύπλοκες!  Όλοι τις επιδιώκουμε αλλά όταν τις έχουμε δεν τις εκτιμάμε ή ψάχνουμε κάτι άλλο… Πολλές φορές τις κυνηγάμε, γινόμαστε εμμονικοί  στο να τις αποκτήσουμε και όταν τελικά τις πετύχουμε δεν τις θέλουμε άλλο…

Από την άλλη όμως όταν καταλάβουμε πόσο σημαντικές είναι για τη ζωή μας απλά κάνουμε τα πάντα για να τις διατηρήσουμε και δεν θέλουμε με τίποτα να τις αφήσουμε! Ο άνθρωπος είναι από τη φύση του κοινωνικό ον και δεν μπορεί να ζει μόνος του. Οι σχέσεις πρέπει να υπάρχουν στη ζωή του, δεν μπορεί χωρίς αυτές…

Οι σχέσεις λοιπόν, είναι πολύπλοκες καθώς δεν είσαι μόνο ένα άτομο, αλλά δύο ή και περισσότερα. Πρέπει να σκέφτεσαι και τον άλλον/τους άλλους και σίγουρα είναι δύσκολο πριν καλά-καλά τα βρεις με τον εαυτό σου ξαφνικά να σκεφτείς και τους άλλους. Επίσης, οι σχέσεις είναι ανυπόφορες και πιεστικές! Πρέπει συνέχεια να δίνεις αναφορά για το που είσαι και τι κάνεις.

Εν ολίγοις… χάνεις την ιδιωτική σου ζωή και την ατομικότητά  σου, άσε που μπορεί να αλλάξεις στοιχεία του χαρακτήρα σου για να αρέσεις σε όλους τους άλλους και όχι στον ίδιο σου τον εαυτό. Τέλος , οι σχέσεις μας βασανίζουν. Οφείλουμε να είμαστε εκεί  να δίνουμε το εκατό τις εκατό του εαυτού μας χωρίς να προσποιούμαστε.

Από την άλλη, όμως, οι σχέσεις είναι υπέροχες, σου προσφέρουν ευχαρίστηση και συντροφικότητα και σε απαλλάσσουν από την απομόνωση και την μοναξιά. Επιπλέον, σε κάνουν γενναιόδωρο και καλόκαρδο. Μέσα από αυτές γινόμαστε καλύτεροι σαν άνθρωποι, μαθαίνουμε να δίνουμε και να σκεφτόμαστε τους άλλους, μας κάνουν κοινωνικούς και μας βοηθούν να αποβάλλουμε τον νοσηρό εγωισμό μας. Σαν να μας λυτρώνουν και μας βοηθούν να ξεδιπλώνουμε τα καλύτερα στοιχεία του εαυτού μας ή ακόμη και να τα ανακαλύπτουμε –αν δεν τα έχουμε βρει. Τέλος, μέσα από τις σχέσεις διευρύνουμε τις γνώσεις μας αφού ανταλλάσουμε απόψεις και ιδέες με τα άτομα που συναναστρεφόμαστε.

Οι σχέσεις μάλλον, είναι ένα κράμα δύσκολων  αλλά και ευχάριστων  καταστάσεων. Απαιτούν από τη μία φροντίδα και θυσίες αλλά από την άλλη προσφέρουν αγάπη, στοργή, κοινωνικότητα… Αλλά για να σκεφτούμε… Ποιος θέλει τα εύκολα στη ζωή του; Μόνο όταν αγωνίζεσαι και το προσπαθείς χαίρεσαι τη ζωή!

To άρθρο Δεν είσαι μόνος σου! Πρέπει να σκέφτεσαι και τον άλλον… μπορείτε να το βρείτε ολόκλληρο στο myPsychology.

Βλέπω γύρω μου μερικούς ανθρώπους πιεσμένους, να τους κυριεύει το άγχος και μερικούς να ψάχνουν τρόπους να το αντιμετωπίσουν όπως είναι τα αγχολυτικά φάρμακα, ο έλεγχος της αναπνοής, ο διαλογισμός, ή η πίστη σε ένα Θεό… Και όντως τίποτα από αυτά δεν είναι «κακό», ή «λάθος».

Υπάρχει όμως και κάτι ακόμη που μπορούμε να κάνουμε… και είναι το απολύτως τίποτα.  Μια δυνατότητα που δεν χρειάζεται να προσπαθήσουμε για κάτι παραπάνω, παρά μόνο η ψυχική και σωματική ηρεμία μας. Στην κουβέντα μας θα την πούμε ”αποδοχή”.

Τι σημαίνει αποδοχή; Τι αποδέχομαι;

Αποδοχή είναι η ικανότητα να αναγνωρίζω τί μου συμβαίνει κάθε στιγμή χωρίς πανικό και υπερβολές. Κατανοώ το θέμα που με απασχολεί στις πραγματικές του διαστάσεις, προσεγγίζω με ρεαλισμό τα γεγονότα, παραμένω ταπεινός, εντέλει αποδέχομαι.

Αποδοχή, κατανόηση, ταπεινότητα… δύσκολα τα πράγματα… και όντως είναι αλλά πραγματικά αξίζει!

Τι κάνουμε συνήθως; Θυμώνουμε, πανικοβαλλόμαστε κα στο τέλος  στενοχωριόμαστε. Και τι καταφέρνουμε; Λύθηκε κάποιο πρόβλημα με τον θυμό και την στενοχώρια; Ή μήπως επιδεινώθηκε; Όλοι κατανοείτε ποιες είναι οι απαντήσεις. Μόνο σε κατάσταση ηρεμίας και αποδοχής μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τα καθημερινά θέματα της ζωής μας.

Η ζωή δεν είναι εύκολη αλλά είναι θαυμάσια!

Ας την αποδεχτούμε…

To άρθρο Η ζωή δεν είναι εύκολη αλλά είναι θαυμάσια μπορείτε να το βρείτε ολόκλληρο στο myPsychology.

Όλοι οι άνθρωποι κουβαλούν την δική τους ιστορία, τα δικά τους βιώματα. Άλλοι έχουν ευτυχισμένο παρελθόν ή παρόν και άλλους κάτι τους έχει πονέσει και υποφέρουν. Με κάποιο τρόπο, όμως, θα περάσουμε από κάποιες δοκιμασίες, οι οποίες ως εμπειρίες ζωής θα σχηματίσουν τον τρόπο σκέψης μας και το ποιόν του χαρακτήρα μας.

Θα έχετε προσέξει πως οι πιο γελαστοί και ευγενικοί άνθρωποι συνήθως είναι οι άνθρωποι που έχουν πληγωθεί πιο πολύ. Είναι αυτοί που επειδή έχουν νιώσει πως είναι να είσαι πληγωμένος, θυμωμένος, στενοχωρημένος φροντίζουν ώστε να μην νιώσει κανείς άλλος με αυτά τα συναισθήματα. Είναι αυτοί που αν παρατηρήσουν πως τελικά κάποιος βιώνει τον πόνο, θα προσπαθήσουν να τον απαλύνουν είτε με συζήτηση είτε με κάποιο αστείο.

Ο άνθρωπος που έχει στη ζωή του πολλές δυσκολίες, επιθυμία του είναι να παραμείνει καλός άνθρωπος. Αυτά που στερήθηκε από τη ζωή του και τα λαχτάρησε όπως την αγάπη, την κατανόηση και την εμπιστοσύνη, έχει θέληση να τα προσφέρει στον υπερβολικό βαθμό.

Το παράδειγμα ενός ξωμάχου

Για παράδειγμα, θυμάμαι τις ιστορίες που μου έλεγε ο γέροντας του χωριού, ένας αγρότης της επαρχίας που πέρασε την παιδική του ηλικία καταπιεσμένος από τους γονείς του και την κοινωνία. Δεν μπορούσε να σπουδάσει γιατί έπρεπε να αναλάβει τα κτήματα. Δεν μπορούσε να παίξει με τους φίλους του γιατί έπρεπε να βοηθάει τον πατέρα του. Δεν είχε δικαίωμα ακόμα να επιλέξει και τη γυναίκα του, καθώς αυτή είχε επιλεγεί από άλλους για αυτόν. Σε αντίθετη περίπτωση που πρόβαλλε τις απόψεις του ή τις αντιρρήσεις του, θα πληγωνόταν είτε σωματικά είτε συναισθηματικά.

Παρόλα αυτά, είναι ο πιο γελαστός άνθρωπο που γνωρίζω. Είναι ο άνθρωπος με τις πιο φιλελεύθερες απόψεις, με τα πιο ωραία ανέκδοτα, με τις πιο παρήγορες κουβέντες. Είναι ο άνθρωπος που παρά τις δυσκολίες της ζωής, φτώχεια, καταπίεση, πόλεμος, σωματική και ψυχολογική βία θέλει να βλέπει τους ανθρώπους γύρω του να είναι χαρούμενοι και να μη το βάζουν κάτω. Είναι ο άνθρωπος που προσφέρει σε μεγάλες δόσεις την αγάπη και την καλοσύνη του, καθώς τα έχει στερηθεί στη ζωή του. Είναι ο πιο ευγενικός άνθρωπος.

Οι ευγενικοί άνθρωποι έχουν ζήσει την ζωή τους με όλες τις πτυχές της. Γνωρίζουν κάθε αρνητικό συναίσθημα και επιθυμούν κάθε θετικό συναίσθημα. Έχουν καταφέρει να μετατρέψουν την θλίψη σε χαρά, την απογοήτευση σε εμπειρία, την αποτυχία σε μάθημα ζωής. Από αυτές τις καταστάσεις βγήκαν πιο δυνατοί και ανθεκτικοί. Δεν γεννήθηκαν έτσι αλλά διαμορφώθηκε ο χαρακτήρας τους από τις εμπειρίες αυτές.

Τέλος, το πιο εύκολο είναι μέσα από τις δυσκολίες της ζωής να γίνουμε αρνητικοί, κακοί και μίζεροι. Η ευγένεια, η καλοσύνη και η αγάπη είναι ο δύσκολος δρόμος, θα πρέπει να πολεμήσετε, να πληγωθείτε και να βγείτε δυνατότεροι.

Η επιλογή είναι δική σας….

–

Το άρθρο συνυπογράφουν οι ψυχολόγοι του Κέντρου Συμβουλευτικής & Ψυχολογικής Υποστήριξης «Επαφή», Γιάννης Ξηντάρας, Ράνια Λεμονή, Αγλαΐα Κρητικού, Χάρης Παλίδης και Μαντώ Κωνσταντουλάκη.

To άρθρο Ο άνθρωπος που πόνεσε πολύ… θα σε καταλάβει αμέσως μπορείτε να το βρείτε ολόκλληρο στο myPsychology.

Όλοι συμφωνούμε ότι μία σχέση δεν είναι δεδομένη, αλλά συνήθως με το πέρασμα του χρόνου το ξεχνάμε. Όλοι συμφωνούμε ότι τις ανάγκες που έχουμε εμείς, τις έχουν και οι σύντροφοί μας αλλά συχνά όταν έρθει η σειρά μας να τους φροντίσουμε… το ξεχνάμε, το παραμελούμε.

Τι θέλουν οι δύο σύντροφοι σε μία σχέση;

Τι ανάγκες έχουν;

1. Αγάπη: Είναι σαν το νερό, σαν τον αέρα, ποτέ δεν είναι αρκετή. Ποτέ μην σκεφτείτε πως φτάνει, μην σταματάτε να δίνετε αγάπη…
2. Νοιάξιμο: Να έχουμε τον άλλον έννοια, να τον έχουμε στον νου μας, να μπορούμε να αφουγκραζόμαστε τι νοιώθει, τι αισθάνεται… Κι αν δεν μπορούμε από μόνοι μας να καταλάβουμε τότε απλά να τον ρωτάμε…
3. Τρυφερότητα: Η πιο απαλή εκδοχή των δύο προηγούμενων εννοιών, η πιο estet εκδήλωση των συναισθημάτων μας…
4. Καλοσύνη: Να είμαστε καλοί με τον/την σύντροφο μας σημαίνει αποχή από το να είμαι κακός με τον/την σύντροφο μου (ξέρετε εσείς: απλώς ΤΕΡΜΑ οι κακίες!)
5. Εμπιστοσύνη: Η ναυαρχίδα των αξιών στις ανθρώπινες σχέσεις. Χωρίς εμπιστοσύνη δεν νοείται εγγύτητα, τουλάχιστον σε συντροφικό επίπεδο. Ούτε καν συνέταιροι δεν γινόμαστε χωρίς εμπιστοσύνη… Πόσο μάλλον ζευγάρι!
6. Κατανόηση: Να μπορούμε να μπαίνουμε στη θέση του άλλου, ιδίως στις δυσκολίες του. Να καταλαβαίνουμε τι περνάει… Κατανόηση σημαίνει ενσυναίσθηση!
7. Υποστήριξη: Στις δύσκολες στιγμές (βλ. άνωθεν) αυτός/αυτή που μπορεί να μας στηρίξει καλύτερα από κάθε άλλον είναι ο/η σύντροφός μας… Αυτούς αναζητάμε κι όταν τους έχουμε, πραγματικά διαθέσιμους και υποστηρικτικούς είναι βάλσαμο.
8. Συγχώρεση: Για να πάμε παρακάτω πρέπει μερικές φορές να μπορούμε να συγχωρέσουμε τον άλλον ή να μας συγχωρέσουν εμάς. Όλοι κάνουμε λάθη! Αν δεν μπορέσουμε να τα προσπεράσουμε η σχέση καθηλώνεται…
9. Ερωτισμός: Αντίθετα με τα στερεότυπα ο ερωτισμός μεταξύ δύο συντρόφων μπορεί (και πρέπει) να αυξάνεται με την ηλικία. Η τέχνη της αποπλάνησης μπορεί να αντλήσει έμπνευση από την εμπειρία των χρόνων που πέρασαν…

Αγάπη, έρωτας, εμπιστοσύνη, κατανόηση… έννοιες γνωστές, ίσως και τετριμμένες! Όμως τόσο ουσιαστικές για μια καλή και ζεστή σχέση ανάμεσα σε δύο ανθρώπους.

—

Ο Γιάννης Ξηντάρας είναι Ψυχολόγος-Σύμβουλος Γάμου, απόφοιτος Πανεπιστημίου Αθηνών και Strathclyde University. Μέλος του Συλλόγου Ελλήνων Ψυχολόγων και της Ελληνικής Προσωποκεντρικής και Βιωματικής Εταιρείας, επιστημονικός υπεύθυνος στο Κέντρο Συμβουλευτικής και Ψυχολογικής Υποστήριξης “Επαφή”.

To άρθρο 9 τρόποι φροντίδας μιας σχέσης μπορείτε να το βρείτε ολόκλληρο στο myPsychology.