Απιστία με τις διάφορες μορφές της…  Απιστεί το μυαλό, το σώμα…

Αν παρατηρήσουμε και ετυμολογικά την λέξη είναι από το α- στερητικό και την λέξη πίστη.

Στερούμαστε από την έννοια της πίστης και ουσιαστικά συνοδεύεται από το τέλος της σχέσης καθώς για να θεωρείται μια σχέση ερωτική χρειάζονται δυο άτομα… εγώ και εσύ!

Πραγματικά έχετε αναρωτηθεί τι θα μπορούσε να σημαίνει η απιστία σε μία σχέση;

Σημαίνει πως παύουμε να είμαστε ηθικοί απέναντι στον άλλον, συνήθως σταματάμε να επενδύουμε στη σχέση και στον άνθρωπο μας μέχρι πρότινος και σίγουρα έχει διακοπεί κάθε έννοια αγάπης, σεβασμού και εμπιστοσύνης.

Ας δούμε αναλυτικά αυτές τις τρεις έννοιες:

Έλλειψη αγάπης. Όταν απιστούμε δεν μπορούμε να θεωρούμε πως τον σύντροφο μας τον αγαπάμε ακόμα με την ίδια ένταση και το ίδιο πάθος. Η αγάπη σίγουρα δεν είναι μετρήσιμη αλλά είτε αγαπάς αληθινά και δυνατά είτε καθόλου. Το πιο πιθανό ότι κάπου μας έχει τελειώσει και δεν το παραδεχόμαστε αλλά εκφράσεις του τύπου «Την απατάω με ένα άλλο άτομο αλλά ακόμα την αγαπάω» δεν ευσταθούν κάπου έχουν μπερδευτεί οι έννοιες της αγάπης με αυτές του εγωισμού, της συνήθεια και της «κυριαρχίας».

Έλλειψη σεβασμού. Δεν σεβόμαστε τον σύντροφο μας, όταν προβούμε σε απιστία. Τον έχουμε μειώσει θεωρώντας τον δεδομένο, ανόητο… όπως και να έχει δεν είμαστε έντιμοι απέναντι του και έχουμε καταστρέψει κάθε έννοια σεβασμού. Δεν σεβόμαστε την ψυχική και κοινωνική εικόνα του συντρόφου μας, υπολογίζοντας μόνο τον εαυτό μας και να ικανοποιηθούν κάποια απωθημένα χωρίς να σκεφτούμε τον άλλον.

Έλλειψη εμπιστοσύνης. Όταν ο ίδιος απιστείς, το πιο πιθανό είναι να μην έχεις εμπιστοσύνη στους άλλους, σκεπτόμενος, ότι γενικώς όλοι απιστούν. Σκεφτείτε τώρα τον σύντροφο σας που δεν έχει ιδέα τι γίνεται πίσω από την πλάτη του, έχει στον μυαλό του ότι βρίσκεται σε μία σταθερή σχέση και όλα καλά μέχρι που ανακαλύπτει πως ο σύντροφος βρίσκεται σε παράλληλη σχέση μαζί με εσάς. Έχετε γκρεμίσει όλη του την κοσμοθεωρία και φυσικά την εμπιστοσύνη του στους ανθρώπους που μέχρι πριν λίγες στιγμές εμπιστευόταν απόλυτα.

Τα συνήθη σημάδια που ίσως χτυπήσουν τα «κουδουνάκια» της απιστίας και θα πρέπει να παρατηρήσετε θα μπορούσαν να είναι τα εξής παρακάτω: η αδιαφορία, η απόκρυψη κινητού και γενικώς του προγράμματος της ημέρας, οι μοναχικές έξοδοι, η μη τήρηση των ερωτικών συνευρέσεων, οι αδικαιολόγητες απουσίες από την κοινωνική σας ζωή.

Βέβαια να τονίσουμε πως αυτά είναι σημάδια και δεν είναι απαραίτητα πως αν συμβαίνουν στη σχέση σας τότε ο σύντροφος σας απιστεί. Συνήθως, όταν ο σύντροφος απιστεί έχει επιλέξει να απομακρυνθεί από την σχέση και ουσιαστικά διατηρεί ένα προφίλ αυτοεξορίας και μοναχικότητας.

Τι πιο ωραίο, τι πιο τίμιο και αληθινό να είμαστε ξεκάθαροι με την σχέση μας και να μην επιθυμούμε και την «πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο».

Με διάλογο να ξεκαθαρίσουμε για τις σκέψεις και τις αποφάσεις μας και ύστερα να προβούμε σε πράξεις. Η απιστία δεν είναι μία δικαιολογήσιμη πράξη. «Σε απάτησα γιατί τον τελευταίο καιρό δεν είμαι καλά.» «Σε απάτησα γιατί έχεις παχύνει», «Σε απάτησα γιατί ήμουν πιεσμένος» κ.ο.κ.

Συζήτησε το και αν δεν υπάρχει κάποια λύση, απλά αποχώρησε και κάνε ότι θες για να νιώσεις καλύτερα αλλά όχι να απατήσεις.

Γιατί η απιστία δεν είναι παράσημο… Παράσημο είναι να είσαι σε σχέση!

To άρθρο Τι σημαίνει απιστία; μπορείτε να το βρείτε ολόκλληρο στο myPsychology.

Γιατί πρόκειται για ένα συναίσθημα που χρειάζεται πολλή δουλειά για “να του επιτρέψουμε να κυλήσει μέσα μας” και να το ενστερνιστεί ο καθένας μας για τον Άλλο…

Πρόκειται για ένα συναίσθημα που χρειάζεται πολλές αποδείξεις, ίσως μάλιστα τις περισσότερες φορές να πάρει και χρόνο για να αποκτηθεί. Πολύ δύσκολο και επίπονο συναίσθημα, καθώς αν καταπατηθεί τότε δεν διορθώνεται… είναι σαν να έχει ραγίσει το γυαλί που δεν ξανακολλάει.

Σπάνια οι άνθρωποι δείχνουν κατευθείαν την εμπιστοσύνη τους σε ένα άλλο άτομο χωρίς πρώτα να τον «τσεκάρουν». Μερικές φορές, μπορεί από ένστικτο να νιώσουμε άνετα και οικεία με κάποιον και να εκφράσουμε κάποιες απόψεις πιο προσωπικές αλλά σε καμία περίπτωση δεν θα «ανοίξουμε» τα χαρτιά της προσωπικότητας μας και του εσωτερικού μας κόσμου. Αυτά τα χαρτιά τα θεωρούμε δικά μας και για να τα μοιραστούμε, θα πρέπει να έχουν κερδίσει την εμπιστοσύνη μας με την τιμιότητα τους, το σεβασμό τους, την κατανόηση τους και το πιο βασικό με την εχεμύθεια τους.

Ο λόγος που κερδίζεται δύσκολα η εμπιστοσύνη είναι το αίσθημα που βιώνουμε όταν αυτή χάνεται. Ο πόνος που προκαλεί αυτή η προδοσία είναι ανείπωτος και ως άμυνα της συναισθηματικής μας υγείας βάζουμε εκ των προτέρων όσο το δυνατό πιο πολλά κριτήρια για να κερδηθεί.

Οι  ρίζες των αυστηρών κριτηρίων βρίσκονται στο παρελθόν, κάποια στιγμή νιώσαμε ότι προδόθηκε η εμπιστοσύνη μας όπως για παράδειγμα στην παιδική ηλικία γιατί μία φίλη μαρτύρησε κάποιο μυστικό μας ή στην εργασία όταν κάποιος συνάδελφος είπε στον εργοδότη μας πως καθυστερήσαμε κάποιο project ή στη σχέση μας όταν παρατηρήσαμε πως ο σύντροφος μας ανταλλάσσει μηνύματα με κάποιο άλλο άτομο κ.ά. Αυτές οι συμπεριφορές μας κάνουν πιο «σκληρούς» στις επόμενες φιλίες μας, επαφές με τους γύρω μας αλλά κυρίως στις ερωτικές μας σχέσεις.

Στις ερωτικές σχέσεις και στις φιλίες είναι πιο δύσκολο όταν προδίδεται η εμπιστοσύνη μας γιατί σε αυτές τις περιπτώσεις έχουμε ξεδιπλώσει όλο μας το “είναι”. Ζούμε τον άλλον σε πολύ προσωπικές στιγμές, έχουμε ανταλλάξει τα πιο βαθιά μας συναισθήματα, έχουμε παραδοθεί καθώς έχει κερδηθεί η εμπιστοσύνη και όταν αυτή κλονιστεί τότε είναι πολύ δύσκολο να το διαχειριστούμε. Μπορεί να ξεσπάσουμε σε κλάματα, να κλειστούμε στον εαυτό μας, να βγάλουμε πιο επιθετική συμπεριφορά, στον καθένα μας λειτουργεί διαφορετικά.

Πολλές φορές η κατάσταση χρήζει και της βοήθειας κάποιου ειδικού για να ξαναπατήσουμε στα πόδια μας.

Η αλήθεια όμως, πώς όταν βρεθεί ο σωστός σύντροφος/φίλος/συγγενής/συνάδελφος είναι εκπληκτικό το συναίσθημα της εμπιστοσύνης. Να γνωρίζεις πως υπάρχει ένας άνθρωπος που μπορείς να είσαι ο εαυτός σου και να αρέσει!

—

Το άρθρο συνυπογράφουν οι ψυχολόγοι του Κέντρου Συμβουλευτικής & Ψυχολογικής Υποστήριξης «Επαφή», Γιάννης  Ξηντάρας, Ράνια  Λεμονή, Αγλαΐα Κρητικού, Κατερίνα Καλλιακούδη, Χάρης Παλίδης και Μαντώ Κωνσταντουλάκη.

To άρθρο Ότι χτίζεις με κόπο, γκρεμίζεται σε μια στιγμή μπορείτε να το βρείτε ολόκλληρο στο myPsychology.

Πολλές φορές ξεκινάμε μία σχέση ενθουσιασμένοι, νομίζουμε ότι βρήκαμε τον ιδανικό σύντροφο και ότι ταιριάζουμε σε όλα. Τυφλωνόμαστε από τα συναισθήματα και όχι σπάνια η σχέση αυτή μπορεί να τελειώσει. Εκεί είναι που απογοητευόμαστε, αισθανόμαστε πικρία και αναρωτιόμαστε τι κάναμε λάθος και γιατί επιλέξαμε τον λάθος σύντροφο (ξανά).

Η επιλογή του συντρόφου γίνεται με βάση τα εξωτερικά χαρακτηριστικά πρωτίστως και στη συνέχεια την θέση παίρνουν τα στοιχεία της προσωπικότητας του ατόμου. Παρ’ όλα αυτά όμως υπάρχει και ένα τρίτο κριτήριο που δεν διαφαίνεται καθαρά ή καλύτερα δεν το αντιλαμβανόμαστε εύκολα καθώς λειτουργεί στο ασυνείδητο και είναι η επιλογή συντρόφου με βάση τη σχέση που είχαμε με τους γονείς μας.

Όταν οι σχέσεις με τους γονείς μας δεν ήταν καλές τότε επιλέγουμε συντρόφους που είναι εντελώς διαφορετικοί από τα πρότυπα των γονέων μας.

Κάνουμε αυτή την επιλογή με την ελπίδα ότι τα πράγματα θα είναι διαφορετικά σε αυτή τη σχέση που δημιουργούμε και ότι θα πάρουμε την αγάπη που ίσως στερηθήκαμε και την έχουμε ανάγκη.

Προσπαθούμε λοιπόν να επιλέξουμε συντρόφους εντελώς διαφορετικούς από τους γονείς μας. Για παράδειγμα, μία γυναίκα που έχει μεγαλώσει σε μία οικογένεια που ο πατέρας της ήταν παρών σωματικά αλλά απών συναισθηματικά, όπως επίσης υπερβολικά αυταρχικός και απορριπτικός, τότε θα επιλέξει έναν σύντροφο αρκετά συναισθηματικό-ρομαντικό, συναισθηματικά διαθέσιμο και καλοσυνάτο. Θα επιλέξει έναν τέτοιο σύντροφο, έναν σύντροφο δηλαδή που της δίνει προσοχή, για να καλύψει το κενό που της δημιούργησε ο πατέρας της.

Μπορεί όμως στην πορεία της σχέσης ο σύντροφος να την απογοητεύσει γιατί τελικά αποδεικνύεται ότι δεν μπορεί να δεσμευτεί υπερβολικά. Εκεί έρχεται το συναίσθημα της απογοήτευσης…

Αντίστοιχα, το ίδιο ισχύει και για έναν άντρα. Αν η μητέρα του ήταν καταπιεστική ή απουσίαζε συνέχεια θα επιλέξει μία σύντροφο που θα τον αγαπάει και θα νοιάζεται γι’ αυτόν. Η υπερβολική όμως φροντίδα κατά την πορεία της σχέσης μπορεί να τον πιέσει και εκεί είναι που νιώθει ότι επέλεξε τη λάθος σύντροφο, γιατί έρχεται αντιμέτωπος με το μοτίβο της σχέσης που είχε με τη μητέρα του.

Όπως φαίνεται επιλέγουμε συντρόφους που ταιριάζουν στην προσωπικότητά μας ή τουλάχιστον τους επιλέγουμε με βάση να μην έχουν κάποια χαρακτηριστικά ή τύπους συμπεριφοράς των γονέων μας που δεν μας αρμόζουν και μας τραυμάτισαν στην παιδική ηλικία. Για να έχουμε πιο επιτυχημένες σχέσεις λοιπόν ίσως θα πρέπει να κάνουμε μία μεγαλύτερη ενδοσκόπηση με τον εαυτό μας και να αποσαφηνίσουμε τον τρόπο που μπορούμε να συνδεθούμε με τους άλλους.

To άρθρο Επιλογή λάθος συντρόφου μπορείτε να το βρείτε ολόκλληρο στο myPsychology.

Οι σχέσεις είναι θαυμάσιες. Προσφέρουν την δυνατότητα για συνάντηση δύο ή περισσότερων ανθρώπων, παραμερίζοντας για όσο διαρκούν το φάσμα της μοναξιάς τους.

Οι σχέσεις είναι ανυπόφορες. Στερούν την ιδιωτικότητα, στραγγίζουν την ατομικότητα, τα θέλουν όλα σε κοινή θέα, όλα ανοιχτά, τίποτα προσωπικό, ένα κοινόβιο σκέψεων και συναισθημάτων.

Οι σχέσεις είναι γενναιόδωρες. Με την απλόχερη ανοιχτότητά τους αγκαλιάζουν την αποξένωσή μας, ανέχονται τον εγωισμό μας, μας κάνουν ομάδα, κοινωνία, πολιτισμό.

Οι σχέσεις είναι βασανιστικές. Μας τα παίρνουν όλα, δεν μας αφήνουν τίποτα, δικτατορικά καθεστώτα έναντι αναρχοαυτόνομων μονάδων.

Οι σχέσεις είναι λυτρωτικές. Απελευθερώνουν τον καλύτερο εαυτό μας από τις φυλακές του εγωτισμού του και τον προσφέρουν στον Άλλον, τον άλλον σε Εμάς και εμάς στους Άλλους, ένα πολύβουο γαϊτανάκι συναναστροφών, ιδεών και συναισθημάτων.

Τελικά τι είναι οι σχέσεις;

Όλο τις θέλουμε κι όταν τις έχουμε θέλουμε κάτι άλλο…

Τις κυνηγάμε, τις επιδιώκουμε και μετά αλλάζουμε γνώμη…

Ή μήπως όχι;

Ή μήπως όταν καταλάβουμε το βαθύτερο νόημα τους, όταν – βιωματικά – προσλάβουμε την αξία τους, τότε πια δεν θέλουμε να τις αφήσουμε, δεν μπορούμε χωρίς αυτές, χωρίς σχέσεις στην ζωή μας…

Αγάπης, στοργής, αφοσίωσης, θυσίας, προσφοράς, και πάλι αγάπης… σχέσεις.

To άρθρο Τελικά τι είναι οι σχέσεις; μπορείτε να το βρείτε ολόκλληρο στο myPsychology.

Η ζήλεια (όταν έχει μέτρο και δεν φτάνει σε σημεία υπερβολής) είναι “φυσιολογική” στην σχέση μεταξύ δύο συντρόφων γιατί υποδεικνύει αγάπη, πάθος και ενδιαφέρον… Την βιώνουμε συνήθως όταν νιώθουμε ότι η σχέση μας με τον σύντροφο μας απειλείτε από οποιονδήποτε -κυρίως εξωγενή- παράγοντα. Είναι μία φυσιολογική αντίδραση ή σε τελική ανάλυση μία ασπίδα άμυνας για να αποφύγουμε τον πόνο ενός επικείμενου χωρισμού.

Τι γίνεται όμως, όταν το συναίσθημα της ζήλειας ξεπερνάει το όρια; Πως μας δημιουργεί προβλήματα στην σχέση; Τι γίνεται στην ιδέα ότι ο/η σύντροφός μας θα διαλέξει κάποιον άλλον/η εκτός απο εμάς, ότι θα βάλει άλλους ή άλλες προτεραιότητες μπροστά απο εμάς; Σε αυτήν την περίπτωση μας καταβροχθίζει αυτή η δυσάρεστη αίσθηση, ”να νιώθουμε ότι ζηλεύουμε”… μας δημιουργεί ένα τεράστιο πλήγμα.

Υπάρχουν πολλοί λόγοι που κρύβονται πίσω από αυτήν την συναισθηματική κατάσταση.

1. Η χαμηλή αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθηση προκαλούν αισθήματα μειονεξίας και αυτο-υποτίμησης με αποτέλεσμα να μην εμπιστευόμαστε κανέναν και τίποτα και στο τελικό στάδιο να εκδηλώνουμε υπερβολική κτητικότητα στον σύντροφο μας ακόμα και για τα πιο απλά θέματα… Ο φόβος δηλαδή μην χάσουμε τον/την άλλον/η επειδή ”εμείς” δεν αξίζουμε. Αναλογιστείτε λοιπόν: Νιώθετε καλά με τον εαυτό σας; Έχετε μια υγιή σχέση με τον σύντροφο σας; Βασίζεται στην αγάπη και τον σεβασμό; (Όταν αισθάνεσαι ανεπαρκής σε μία σχέση που ουσιαστικά δεν έχει προβλήματα, τότε μάλλον το πρόβλημα πρέπει να αρχίζει από εσάς…)

2. Τα στερεότυπα και οι κακές εμπειρίες που είχαμε από μικρή ηλικία π.χ ένας αδύναμος οικογενειακός δεσμός, μία τεράστια ερωτική απογοήτευση, βιώματα που χαράσσονται από φράσεις του τύπου “δεν υπάρχει αληθινή αγάπη”, επηρεάζουν κατά πολύ τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τους γύρω μας και το μέλλον μας. Αν λοιπόν έχουμε αισθήματα ανεπάρκειας, και φοβόμαστε πως κανείς δεν μας αγαπάει και στο τέλος θα μας εγκαταλείψουν όλοι, τότε το φυσικό επακόλουθο είναι η ζήλεια – ως ένα τελευταίο σημείο σύνδεσης με τους άλλους, μία προσπάθεια να μείνουμε (έστω έτσι) κρατημένοι σε μία σχέση.

Αποδεχθείτε το αίσθημα της ζήλειας και εξελιχθείτε μέσα από αυτό, προβληματιστείτε γόνιμα μόνοι σας, συζητήστε το με φίλους, αναζητήστε βοήθεια… Αποκωδικοποιήστε το αίσθημα της ζήλειας ώστε να μην αφήνετε να σας κάνει να ντρέπεστε για αυτό. Είναι ένα βασικό βήμα για να το ξεπεράσετε.

Αν όμως πιστεύετε στον εαυτό σας και είστε ανεξάρτητοι δεν θα αφήνατε τόσο εύκολα να δηλητηριαστεί η σχέση σας με τους ανθρώπους που αγαπάτε. Αυτός ίσως να είναι και ο καλύτερος τρόπος να αντιπαρέλθετε ενός τόσου δυσάρεστου συναισθήματος: Ξεκινάει από την αγάπη και την πίστη στον εαυτό σας!

Τέλος ας δούμε και την άλλη πλευρά σε αυτήν την σύντομη ανάλυση, γιατι τα νομίσματα έχουν πάντα δύο όψεις:Η ζήλεια που νιώθουμε δεν είναι πάντα άδικη… Όταν έχουμε δίκιο μπορούμε να ζηλέψουμε. Αν ο σύντροφος μας δεν υπήρξε ειλικρινής κατά την διάρκεια της σχέσης ή μας έχει φερθεί άπιστα στο παρελθόν έχουμε κάθε δικαίωμα να το κάνουμε. Και σε αυτές τις περιπτώσεις όμως, η ζήλεια δεν θα εξαφανιστεί αν δεν κάνουμε προσπάθεια με τον εαυτό μας να διαγράψουμε το γεγονός και να κάνουμε μια νέα αρχή.

Γιατί σε περίπτωση που δεν θα καταφέρουμε να συγχωρέσουμε τον/την άλλο/η, κατά πάσα πιθανότητα, θα εξακολουθούμε να νιώθουμε το ίδιο, θα εξακολουθούμε να ζηλεύουμε και να πονάμε… Και κάτι τέτοιο είναι βάναυσο και για τους δύο…

To άρθρο Η ζήλεια που νιώθουμε δεν είναι πάντα άδικη... Ή μήπως είναι; μπορείτε να το βρείτε ολόκλληρο στο myPsychology.

Ποια είναι τα ‘’μυστικά’’ στις ερωτικές σχέσεις; Τι συμβάλει σε μία πετυχημένη ερωτική επαφή; Τι θέλουν οι δύο σύντροφοι; Ερωτήματα που αφορούν και απασχολούν όλους μας και όμως πολύ λίγο τα συζητάμε…

Οι ανεπτυγμένες επικοινωνιακές δεξιότητες είναι η βάση για όλες σας τις σχέσεις, και κυρίως τις ερωτικές. Όταν υπάρχει έλλειμμα στην επικοινωνία, τότε αφθονούν οι παρεξηγήσεις και συχνά πληγώνει ο ένας τον άλλο. Πολύ περισσότερο σε ό, τι έχει να κάνει με το σεξ. Δεν είναι εύκολο πράγμα να μιλάει κάποιος για τις ανάγκες που έχει στο κρεβάτι, ή να βρίσκει το θάρρος να «σπάσει τον πάγο» όταν πλανάται ένα δυσάρεστο συναίσθημα στην ατμόσφαιρα. Έτσι, τα σεξουαλικά διλήμματα που προκύπτουν συχνά παρεξηγούνται και μπορεί να οδηγηθείτε σε καβγάδες.

Υπάρχουν κάποια μυστικά που θα σας βοηθήσουν στη σχέση σας. Ποια είναι αυτά…;

Μάθετε πώς να επικοινωνείτε. Όταν υπάρχει καλή επικοινωνία σε ένα ζευγάρι, και οι δύο μπορούν να πουν την άποψή τους χωρίς να τους διακόψει ή να τους επικρίνει ο άλλος. Δεν έχει τόσο σημασία να βγαίνετε πάντα εσείς από πάνω. Πρέπει να μπορείτε να ακούτε τον άλλον και να ανταποκρίνεστε κατάλληλα. Η αποτελεσματική επικοινωνία επιτρέπει και στους δύο να εκφράζουν τις ανάγκες τους.

Ακόμα και αυτοί που έχουν καλό επίπεδο επικοινωνίας, μπορεί να δυσκολευτούν όταν η κουβέντα πάει στο σεξ. Στο κρεβάτι, θα χρειαστεί να επιστρατεύσετε και τη γλώσσα του σώματος, για να βοηθήσετε το ταίρι σας να καταλάβει τις ανάγκες σας.

Αποδεχτείτε τις διαφορές σας. Δεν λαμβάνουμε πάντα υπόψη ότι οι άνδρες και οι γυναίκες αντιδρούν διαφορετικά στις καταστάσεις που προξενούν άγχος. Όταν αντιμετωπίζουν ένα δίλημμα, οι άνδρες συνήθως μπαίνουν στη νοητική διαδικασία να λύσουν ένα πρόβλημα. Οι γυναίκες, από την άλλη μεριά, αντί να ψάξουν για άμεση λύση, ακούνε τον άλλον και ταυτίζονται συναισθηματικά. Αυτή η διαφορά, λοιπόν, μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα, όταν οι προσδοκίες και οι ανάγκες είναι πολύ διαφορετικές στον άνδρα και στη γυναίκα.

Χρησιμοποιήστε τη γλώσσα του σώματος. Όσον αφορά τη γλώσσα του σώματος του άλλου, η κατανόησή μας και οι αντιδράσεις μας είναι καθαρά ενστικτώδεις. Είμαστε προγραμματισμένοι να αντιδρούμε στα χαμόγελα, στα φιλιά και στις αγκαλιές- φυσικά και στις σεξουαλικές προτροπές. Την επόμενη φορά που το ταίρι σας θα κάνει κάτι που σας ευχαριστεί, δώστε την απάντηση με το σώμα σας. Τεντώστε την πλάτη και σφίξτε τον με τα πόδια σας, ή σκύψτε προς τα μπρος για να διευκολύνετε τη διείσδυση. Όλες αυτές οι κινήσεις θα του περάσουν το μήνυμα ότι το απολαμβάνετε, χωρίς να πείτε λέξη. Με τον καιρό, θα μάθει να αναζητά αυτά τα «σήματα» από το σώμα σας, οπότε, αν οι αντιδράσεις σας είναι πιο ήπιες, θα ξέρετε ότι χρειάζεται να δοκιμάσετε μια άλλη στάση.

Θετική στάση και ενθάρρυνση. Την ώρα του σεξ, μην κάνετε ποτέ αρνητικά σχόλια- εκτός και αν πονάτε. Εάν έχετε αρνητική στάση, σίγουρα θα χαλάσετε τη διάθεση για σεξ και μπορεί να τσακωθείτε. Αν θέλετε να πείτε κάτι, πείτε το με θετικό τρόπο: π.χ. με τη μορφή κομπλιμέντου. Πείτε του ότι είναι ωραίο αυτό που κάνει, και ότι, αν δοκίμαζε εκείνον τον άλλον τρόπο, μπορεί να ήταν ακόμη πιο απολαυστικό. Όταν καταλάβει ποια χάδια ακριβώς προτιμάτε, θα μπορεί να σας ικανοποιήσει καλύτερα…

Απόσπασμα από το βιβλίο «Η βίβλος του Sex», της Laura Berman.

To άρθρο Η επικοινωνία είναι η βάση για όλες τις σχέσεις και κυρίως τις ερωτικές μπορείτε να το βρείτε ολόκλληρο στο myPsychology.