Η μοναξιά είναι μία υπαρξιακή συνθήκη που συχνά βιώνεται  ως κάτι βασανιστικό. Εξαίρεση αποτελούν όσοι έχουν μάθει να απολαμβάνουν την μοναξιά τους και κατά συνέπεια συχνά την επιζητούν και την επιδιώκουν οι ίδιοι. Η πλειοψηφία όμως των ανθρώπων δεν αντέχει την μοναξιά. Νιώθουν απειλητικά μειονεκτικά αισθάνονται ένα αδιέξοδο..

Αντίδοτο στη μοναξιά είναι η ανθρώπινη σύνδεση, η επαφή μας με τους άλλους ανθρώπους. Απ’ όλα τα ζητήματα που απασχολούν τον άνθρωπο, αυτό που φαίνεται να έχει μεγαλύτερη σημασία είναι η επικοινωνία, η συντροφικότητα και εντέλει η αγάπη. Η ανάγκη μας να αγαπάμε και να αγαπηθούμε είναι κάτι περισσότερο από ζωτικής σημασίας. Είναι μία βαθιά υπαρξιακή συνισταμένη για μία καλύτερη ζωή. Ένα απαραίτητο συστατικό ριζωμένο στους βαθύτερους κώδικες της ανθρώπινης ύπαρξης… Χωρίς τους άλλους, χωρίς την αγάπη των Άλλων, χωρίς την επαφή και την επικοινωνία μαζί τους η ζωή χάνει την νοστιμάδα της.

Πολλές φορές όμως για αρκετούς ανθρώπους μοιάζει δύσκολη αυτή η σύνδεση, κάποιες φορές ακατόρθωτη. Υπάρχουν δυσκολίες που τους εμποδίζουν να κάνουν το πρώτο βήμα ή να διατηρήσουν με επιτυχία μία σχέση ακόμη και αν καταφέρουν να την βρουν αρχικά. Συχνά αναρωτιούνται «τι φταίει» και ψάχνοντας για απαντήσεις καταλήγουν σε παραμέτρους μάλλον επιφανειακές:   Η εξωτερική εμφάνιση, η δημοφιλία, η οικονομική ευμάρεια, είναι τα πρώτα που σκεφτόμαστε  ότι χρειάζεται κανείς ως απαραίτητα εφόδια για να είναι επιθυμητός και ικανός να συνάψει μία καλή σχέση…  Είναι όμως έτσι;

Χωρίς καθόλου να θέλουμε να υποτιμήσουμε τους παραπάνω παράγοντες θα πρέπει με σθένος και αποφασιστικότητα να πούμε ότι ούτε απαραίτητοι ούτε αρκετοί είναι για να φέρουν την προσωπική ευτυχία. Και ίσως τελικά τα πράγματα είναι πιο απλά. Ίσως ο δρόμος για να νιώσουμε καλύτερα δεν είναι (μόνο) ούτε ο πλούτος, ούτε τα like, ούτε τα λούσα. Ίσως ο δρόμος είναι η προσωπική αναγνώριση της αξίας μας, ότι αξίζει ο καθένας, η αναγνώριση αυτού που πραγματικά είμαστε, με τα θετικά και τα αρνητικά μας, η αποδοχή εντέλει και η αγάπη του εαυτού μας. Ο δρόμος για να αγαπηθούμε από έναν άλλον, περνάει μέσα από την αποδοχή και την αγάπη του εαυτού μας από εμάς τους ίδιους. Τότε πραγματικά λάμπουμε, τότε ακτινοβολούμε αισιοδοξία και αυτό είναι απολύτως θελκτικό στα μάτια των άλλων.

Ούτε ωραία ρούχα, ούτε ακριβά αυτοκίνητα, ούτε χιλιάδες φίλοι στα social media. Αρκεί και μόνο να βρούμε τον τρόπο να αγαπήσουμε τον εαυτό μας. Σιωπηλά, χαμηλόφωνα, ήπια… Με τον δικό του τρόπο ο καθένας, αρκεί να το κάνει. Αυτός είναι ο πιο σύντομος δρόμος για την αγάπη των άλλων, το αντίδοτο στη μοναξιά μας.

To άρθρο Αντίδοτο στη μοναξιά είναι η ανθρώπινη επαφή μπορείτε να το βρείτε ολόκλληρο στο myPsychology.

Η πλειοψηφία των ανθρώπων απεχθάνεται την μοναξιά. Δεν την αντέχουν… Νιώθουν πως βρίσκονται στο περιθώριο και αισθάνονται μειονεκτικά. Υπάρχουν, βέβαια και άνθρωποι που επιζητούν την μοναξιά (εδώ με την έννοια της μοναχικότητας), την ηρεμία τους, το χρόνο τους μόνο με τον εαυτό τους.

Για να καταπολεμήσουν την μοναξιά οι άνθρωποι, έρχονται σε επαφή με άλλους ανθρώπους. Η επαφή, η ανθρώπινη επικοινωνία, η σύνδεση δυο ή περισσοτέρων ατόμων φαίνεται πως είναι απαραίτητη. Επίσης, απαραίτητα είναι και η συντροφικότητα και η αγάπη.  Η ανάγκη μας για συντροφικότητα, για να επικοινωνούμε, για να αγαπάμε και να μας αγαπάνε είναι μία βαθιά υπαρξιακή συνισταμένη για μία καλύτερη ζωή. Χωρίς την επαφή, την επικοινωνία και την αγάπη των άλλων τι ενδιαφέρον έχει η ζωή;

Παρόλα αυτά, μερικοί άνθρωποι δυσκολεύονται να πετύχουν μια σύνδεση με τους άλλους. Δυσκολεύονται είτε να κάνουν το πρώτο βήμα είτε να διατηρήσουν την σύνδεση και συχνά αναρωτιούνται «Τι μπορεί να φταίει;». Συνήθως καταλήγουν να πιστεύουν πως φταίνε κάποιες επιφανειακές αιτίες όπως η οικονομική κατάσταση ή η εξωτερική εμφάνιση… Η αλήθεια είναι πως αυτά είναι τα πρώτα που παρατηρεί κάποιος για να ξεκινήσει μία επαφή με κάποιο άλλο άτομο…

Μήπως τελικά χρειάζονται και άλλοι παράμετροι για να διατηρηθεί η σύνδεση;  Ακόμα κι θεωρήσουμε ότι χρειάζονται, θα πρέπει με σιγουριά να πούμε ότι δεν είναι απαραίτητοι για να φέρουν την προσωπική ευτυχία. Για να νιώσουμε επιθυμητοί δεν χρειάζεται να κάνουμε επίδειξη της μεγαλομανίας μας, των ακριβών ρούχων, των ακριβών gadgets ή οι χιλιάδες φίλοι στα social media (τους περισσότερους δεν τους γνωρίζουμε καν, και αν τους γνωρίζουμε έχουμε να μιλήσουμε από το Δημοτικό!). Χρειάζεται να κοιτάξουμε τον εαυτό μας και να κάνουμε μία προσωπική αναγνώριση της αξίας μας, με τα καλά μας και τα άσχημα μας και στο τέλος την αποδοχή και την αγάπη του εαυτού μας.

Αρκεί και μόνο να βρούμε τον τρόπο να αγαπήσουμε τον εαυτό μας.

Τότε θα ανοίξει και ο δρόμος για να αγαπηθούμε από έναν άλλον.

Τότε πραγματικά ακτινοβολούμε θετικότητα και αυτό είναι δελεαστικό στα μάτια των άλλων.

To άρθρο Χωρίς επαφή, επικοινωνία και αγάπη… τι ενδιαφέρον έχει η ζωή; μπορείτε να το βρείτε ολόκλληρο στο myPsychology.