Πόσες φορές δεν έχουμε αναρωτηθεί: Γιατί μας πληγώνουν; Γιατί τους αφήνουμε να μας πληγώσουν; Γιατί τους επιτρέπουμε να απομακρυνθούμε από τον καλό μας, πραγματικό εαυτό μας; Έναν εαυτό που παλεύουμε, προσπαθούμε να είναι ευτυχισμένος και πλήρης… Έναν εαυτό που δεν θέλουμε να του αφαιρέσουμε «κομμάτια» του.

Τί μπορούμε να κάνουμε ώστε να το αποτρέψουμε; Τι χρειάζεται να κάνουμε για να μην πληγωνόμαστε, ώστε να σταματήσουμε την προσωπική απαξίωση και την αλλοτρίωση μας και να ξαναγυρίσουμε στις βασικές μας αξίες;

• Αρχικά, πρέπει να κάνουμε προσπάθειες για να αγαπήσουμε εμείς οι ίδιοι τον εαυτό μας. Εμείς οι ίδιοι είμαστε η βάση μας, το στήριγμα μας, η αφετηρία μας για το δύσκολο ταξίδι της απαγκίστρωσης. Όσοι μας πληγώνουν δεν αξίζουν να βρίσκονται κοντά μας, πλάι μας. Δεν μας αξίζει να συναναστρεφόμαστε άτομα τα οποία δεν μας σέβονται, μας καταστρέφουν την αυτοεκτίμηση μας, και εντέλει δεν μας αγαπούν!
• Τα άτομα που μας πληγώνουν, έχουν ως προτεραιότητα να εξυπηρετήσουν τον εαυτό τους, τα δικά τους θέλω, αξίες και πιστεύω με τρόπο πονηρό και ραδιούργο. Πρόκειται για άτομα βαθύτατα εγωιστικά. Είναι ανήμποροι  να δημιουργήσουν μια σχέση που να στηρίζεται  στην εμπιστοσύνη και το σεβασμό.
• Όσοι μας πληγώνουν είναι άνθρωποι που γνωρίζουν να μιλούν κυρίως υποτιμητικά, αγενέστατα και σε υψηλό τόνο. Προσβάλουν την ύπαρξη μας, μπλοκάρουν την επικοινωνία καθώς δεν βασίζεται στο διάλογο και δημιουργούν ένα κλίμα ανασφάλειας και τρομοκρατίας.
• Θέλει να πιστέψουμε στον εαυτό μας, που πρόσκαιρα μπορεί να τον έχουμε «χάσει» . Για αυτό τον λόγο, χρειάζεται να δείξουμε θάρρος και εμπιστοσύνη στις δυνάμεις μας και στις αξίες μας. Θέλει να μπορούμε να πούμε «ΟΧΙ» σε ότι προσβάλει την αξιοπρέπειά μας, ώστε να μην μπορούν να μας βλάψουν.

Τελικά οφείλουμε να αναρωτηθούμε: Τι πιστεύουμε για τον εαυτό μας; Αξίζουμε να μας αγαπάνε, να μας σέβονται; Και φυσικά αξίζουμε! Τότε για ποιο λόγο να επιτρέπουμε να μας πληγώνουν και να μας δημιουργούν αισθήματα κατωτερότητας;

To άρθρο Όσοι μας πληγώνουν… Όσα μας προσβάλουν… μπορείτε να το βρείτε ολόκλληρο στο myPsychology.

Όταν εσύ υπομένεις την σχέση όπως έχει μεταλλαχτεί, συνεχίσεις να προσφέρεις και αρχίσεις να αναρωτιέσαι τι έχεις κάνει λάθος και άλλαξε η επαφή που είχατε με τον φίλο ή τον σύντροφο σου… Όταν ρίχνεις ευθύνες μόνο στον εαυτό σου και δεν διανοείσαι ότι μπορεί ο άλλος να άλλαξε ή να ψάχνει άλλα πράγματα από αυτά που εσύ προσφέρεις…

Τότε;

Τι κάνεις;

Αρχικά, θα συμβιβαστείς με αυτή την κατάσταση, θα υποβιβάσεις τον εαυτό σου, θα πληγωθείς , θα στεναχωρηθείς και θα διαπιστώσεις πως αν δεν κάνεις κάτι σύντομα και δραστικά, θα χάσεις τον εαυτό σου, την ταυτότητα σου. Θα μεταλλαχθείς σε μία προσωπικότητα που δεν θα είσαι επιθυμητός από κανέναν…

Ε, λοιπόν τότε:

Είναι η στιγμή, που αφού «ζυγίζεις» την κατάσταση και δεις πως η ζυγαριά με τα υπέρ μιας σχέσης είναι ελάχιστα ως μηδαμινά τότε θα πρέπει να μαζέψεις τα κομμάτια σου, τον υπολειπόμενο εγωισμό σου και να αποφασίσεις πως δεν θα επιτρέψεις σε κανένα να σε μειώνει, να μην σε σέβεται και να μην σε εκτιμάει.

Είναι η στιγμή που θα φύγεις από τη σχέση, όποιας μορφής, με το κεφάλι ψηλά και την συνείδηση καθαρή πως προσπάθησες, ήσουν εκεί αλλά δεν εκτιμήθηκες. Δεν χρειάζονται μελοδραματισμοί και υπερβολές… όσο πιο ήσυχα και αθόρυβα γίνει η αποχώρηση σας τόσο εκκωφαντική θα γίνει η απουσία σας. Σωστά ανάφερε ο Μισέλ ντε Μονταίν «Δεν υπάρχει πιο ταπεινωτική απάντηση από την περιφρονητική σιωπή.»

Σημασία έχει να είμαστε καλά πρώτα εμείς με τον εαυτό μας και ύστερα με τους άλλους. Αν βλέπουμε πως σε μία σχέση δεν μας υπολογίζουν και θεωρούμε πως εξαντλήσαμε τα περιθώρια για διόρθωση της επαφής και δεν ευοδώθηκαν οι προσπάθειες… είναι καλύτερα για εμάς να φεύγουμε. Πρέπει να φύγουμε… δεν θα ωφελήσει κανέναν να τραβάμε μία κατάσταση από τα «μαλλιά». Πρέπει να φύγουμε για να ξαναβρούμε τον εαυτό μας, να γίνουμε καλά ώστε να μας εκτιμήσουν οι καινούργιοι άνθρωποι που θα έρθουν στη ζωή μας.

Καλωσορίστε τους!

—

Το άρθρο συνυπογράφουν οι ψυχολόγοι του Κέντρου Συμβουλευτικής & Ψυχολογικής Υποστήριξης «Επαφή», Γιάννης  Ξηντάρας, Ράνια  Λεμονή, Αγλαΐα Κρητικού, Κατερίνα Καλλιακούδη, Χάρης Παλίδης και Μαντώ Κωνσταντουλάκη.

To άρθρο Καλύτερα για εμάς να φεύγουμε από όπου δεν μας υπολογίζουν… μπορείτε να το βρείτε ολόκλληρο στο myPsychology.