Στην περίπτωση όμως, που το συναίσθημα της ζήλιας ξεπερνάει το όρια του «φυσιολογικού» τι γίνεται;  Τι προβλήματα μπορεί να δημιουργήσει στη σχέση; Και αν ο σύντροφος μας επιλέξει να μην είμαστε η προτεραιότητα του; Τότε είναι που μας κατατρώει τα σωθικά η ζήλεια και μας δημιουργεί ένα τεράστιο πλήγμα.

Ποιοι είναι οι πραγματικοί λόγοι όμως που κρύβονται πίσω από αυτήν την συναισθηματική κατάσταση;

Η χαμηλή αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθηση προκαλούν αισθήματα πως υστερούμε συγκριτικά με τους άλλους. Αυτό  έχει ως αποτέλεσμα να μην εμπιστευόμαστε ούτε τον εαυτό μας , ούτε κανέναν άλλον, εκδηλώνοντας έντονη κτητικότητα στον σύντροφο μας. Υπάρχει η φοβία πως θα χάσουμε τον σύντροφο μας γιατί εμείς οι ίδιοι δεν «αξίζουμε».

Σκόπιμο θα ήταν να αναρωτηθείτε: Είστε καλά με τον εαυτό σας; Η σχέση με τον σύντροφο σας βασίζεται στην αγάπη, τον σεβασμό και την αλληλοκατανόηση; Αν η σχέση σας σε λογικά πλαίσια δεν έχει προβλήματα αλλά παρόλα αυτά δεν νιώθετε ολοκληρωμένη μέσα σε αυτήν… μάλλον το πρόβλημα αρχίζει από εσάς.

Οι κακές εμπειρίες που είχαμε στο παρελθόν όπως για παράδειγμα μία ερωτική απογοήτευση, ένας αδύναμος οικογενειακός δεσμός, μία προδοσία από το φιλικό περιβάλλον, μία «άδικη» απόλυση επηρεάζουν σε σημαντικό βαθμό τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τα γεγονότα γύρω μας.

Αν έχουμε αισθήματα ανεπάρκειας, και πιστεύουμε πως κανείς δεν μας αγαπάει και στο τέλος θα μας εγκαταλείψουν όλοι, τότε το φυσικό επόμενο είναι η ζήλεια – ως ένα τελευταίο σημείο σύνδεσης με τους άλλους, μία προσπάθεια να μείνουμε κρατημένοι (εξαρτημένοι) σε μία σχέση.

Προβληματίστε εποικοδομητικά όταν έχετε το αίσθημα της ζήλιας και εξελιχθείτε . Συζητήστε το με τους δικούς σας ανθρώπους, ζητήστε βοήθεια από κάποιον ειδικό. Αγαπήστε και πιστέψτε στον εαυτό σας και μην αφήνετε να δηλητηριαστεί η σχέση σας!

To άρθρο Τι γίνεται όταν η ζήλια ξεπερνάει τα όρια του «φυσιολογικού» μπορείτε να το βρείτε ολόκλληρο στο myPsychology.

To άρθρο Δέκα χρήσιμοι κανόνες για τους γονείς των εφήβων μπορείτε να το βρείτε ολόκλληρο στο myPsychology.

Όλες οι σχέσεις χρειάζονται δουλειά, οπότε είναι λογικό η σημαντικότερη σχέση στη ζωή σας να απαιτεί την περισσότερη δουλειά και αφοσίωση. Το «και έζησαν αυτοί καλά» ανήκει στα παραμύθια, αλλά μπορεί να υπάρξει βαθιά αγάπη που διαρκεί. Χρειάζεται απλά προσπάθεια, επικοινωνία και αφοσίωση. Ευτυχώς, η ανταμοιβή είναι τεράστια: μια ευτυχισμένη ζωή, μία πλήρης σχέση και άνευ όρων αγάπη. Καλό είναι να γνωρίζετε πώς να ξεπερνάτε τα εμπόδια, να κρατάτε τον ερωτισμό ζωντανό και να ελίσσεστε στο δύσκολο δρόμο της μονογαμίας.

Παρακάτω ακολουθούν κάποια tips που ίσως σας φανούν χρήσιμα.

Φανείτε ρεαλιστές. Δεσμευτείτε με πραγματικούς στόχους. Η σχέση σας δεν είναι παραμύθι. Θα υπάρξουν στιγμές που δεν θα σας ελκύει ο σύντροφός σας και στιγμές που το σεξ δεν θα είναι και τόσο καλό. Αν δεσμευτείτε με πραγματικούς στόχους, όπως το να μην περιμένετε συναρπαστικό σεξ κάθε φορά, μπορείτε να δημιουργήσετε μια ατμόσφαιρα στην οποία η άνευ όρων αγάπη θα ανθήσει. Επιπλέον, θα ανακουφιστείτε από την πίεση που νιώθουν οι γυναίκες ότι πρέπει να είναι τέλειες, ειδικά μέσα στη σχέση.

Διατηρήστε τον ενθουσιασμό. Όταν δύο άνθρωποι βρίσκονται σε μία σοβαρή σχέση, τείνουν να αφήνουν κάποιες πλευρές της ζωής τους στην άκρη: το σεξ και ο ενθουσιασμός είναι μερικές φορές ανάμεσα σε αυτές. Κάποια ζευγάρια υποστηρίζουν ότι αν το σεξ δεν έρχεται φυσικά, δεν μπορείς να το προκαλέσεις. Αυτό είναι λάθος. Όταν η σχέση φτάνει τα δύο με τρία χρόνια, θα χρειαστεί να κάνετε μια προσπάθεια και να βάλετε λίγη φαντασία για να αναθερμάνετε το πάθος και να φέρετε ξανά το ρομαντισμό του πρώτου καιρού. Αυτό μπορεί να σημαίνει εκδρομές τα Σαββατοκύριακα ή ραντεβού για σεξ. Για να φτιάξουν τα πράγματα, βέβαια, πρέπει να το θέλουν και οι δύο.

Διατηρείστε την επικοινωνία. αγαπάτε τον σύντροφό σας και τον βρίσκετε σίγουρα ελκυστικό. Αλλά όταν παρασύρετε από τη δουλειά, το νοικοκυριό, τη ρουτίνα, τη φροντίδα των παιδιών και τα χόμπι, ξεχνάτε να δώσετε προσοχή στην πιο σημαντική υποχρέωσή σας, να επικοινωνήσετε με τον σύντροφό σας.

Μη γίνεστε αόρατοι ο ένας για τον άλλον. Χαμογελάστε και χαρείτε που βλέπετε το σύντροφό σας. Ρωτήστε πώς πήγε η μέρα του. Μην αρχίσετε να γκρινιάζετε για τη δουλειά, για την νταντά των παιδιών ή τους λογαριασμούς. Αν κάτι δεν είναι σημαντικό, αφήστε το στην άκρη. Μην ξοδεύετε το χρόνο σας σε ασήμαντα πράγματα.

Μπορείτε να διατηρήσετε το συναισθηματικό δέσιμο διατηρώντας το φλερτ στη σχέση. Από αυτό θα επωφεληθεί και η σεξουαλική σας ζωή. Είναι δύσκολο να περάσετε μια όμορφη βραδιά όταν σπαταλάτε το χρόνο σας καβγαδίζοντας για τις δουλειές του σπιτιού. Φάτε μαζί το βράδυ και προσπαθήστε να πάτε στο κρεβάτι την ίδια ώρα με τον σύντροφό σας. Ακόμα κι αν δεν κάνετε σεξ, μπορείτε να αγκαλιαστείτε προτού κοιμηθείτε…

Απόσπασμα από το βιβλίο «Η βίβλος του Sex», της Laura Berman.

To άρθρο Η σημαντικότερη σχέση στη ζωή σας απαιτεί την περισσότερη δουλειά και αφοσίωση μπορείτε να το βρείτε ολόκλληρο στο myPsychology.

Τι όμορφη εικόνα είναι όταν βλέπουμε στο δρόμο ένα ηλικιωμένο ζευγάρι να είναι πιασμένοι χέρι-χέρι…

Αναρωτιόμαστε τότε σχεδόν όλοι μας «Μα ποιο είναι το μυστικό τους και αντέχει αυτό το ζευγάρι να είναι μαζί τόσα χρόνια;».

Και ενώ όλοι μας γνωρίζουμε την απάντηση… είναι η αγάπη. Παρόλα αυτά γιατί μας είναι τόσο δύσκολο να αγαπάμε και να αγαπιόμαστε στην πράξη;

Τι σημαίνει όμως αγαπώ τον σύντροφό μου;

Σημαίνει πως τον φροντίζω, τον καταλαβαίνω, του δείχνω εμπιστοσύνη, τον ερωτεύομαι κάθε μέρα, τον ποθώ, τον σέβομαι, τον θαυμάζω και δεσμεύομαι συνειδητά να είμαι κοντά του σε χαρές χωρίς να τον φθονώ και σε λύπες του χωρίς να τον φέρνω σε δύσκολη θέση, παίζοντας παιχνίδια ανταγωνισμού που οδηγούν σε πόνο.

Απαραίτητη προϋπόθεση είναι τα αισθήματα να είναι αμοιβαία. Όλα στη ζωή φαίνεται πως χρειάζονται δύο για να δημιουργηθεί κάτι όμορφο.

Είναι δύο άνθρωποι που αποφασίζουν συνειδητά να «παλέψουν» για τη σχέση τους. Η υπομονή και η επιμονή, μαζί με την εσωτερική ανάγκη να «αγκαλιάσουμε» τον άλλον, έχει πολλές πιθανότητες να οδηγήσει δύο  ανθρώπους σε μια ευτυχισμένη σχέση.

«Αγάπη δεν είναι μόνο να κοιτάμε ο ένας τον άλλον στα μάτια, αλλά να κοιτάζουμε μαζί προς την ίδια κατεύθυνση».

To άρθρο Τι σημαίνει αγαπώ τον σύντροφό μου; μπορείτε να το βρείτε ολόκλληρο στο myPsychology.

Απιστία με τις διάφορες μορφές της…  Απιστεί το μυαλό, το σώμα…

Αν παρατηρήσουμε και ετυμολογικά την λέξη είναι από το α- στερητικό και την λέξη πίστη.

Στερούμαστε από την έννοια της πίστης και ουσιαστικά συνοδεύεται από το τέλος της σχέσης καθώς για να θεωρείται μια σχέση ερωτική χρειάζονται δυο άτομα… εγώ και εσύ!

Πραγματικά έχετε αναρωτηθεί τι θα μπορούσε να σημαίνει η απιστία σε μία σχέση;

Σημαίνει πως παύουμε να είμαστε ηθικοί απέναντι στον άλλον, συνήθως σταματάμε να επενδύουμε στη σχέση και στον άνθρωπο μας μέχρι πρότινος και σίγουρα έχει διακοπεί κάθε έννοια αγάπης, σεβασμού και εμπιστοσύνης.

Ας δούμε αναλυτικά αυτές τις τρεις έννοιες:

Έλλειψη αγάπης. Όταν απιστούμε δεν μπορούμε να θεωρούμε πως τον σύντροφο μας τον αγαπάμε ακόμα με την ίδια ένταση και το ίδιο πάθος. Η αγάπη σίγουρα δεν είναι μετρήσιμη αλλά είτε αγαπάς αληθινά και δυνατά είτε καθόλου. Το πιο πιθανό ότι κάπου μας έχει τελειώσει και δεν το παραδεχόμαστε αλλά εκφράσεις του τύπου «Την απατάω με ένα άλλο άτομο αλλά ακόμα την αγαπάω» δεν ευσταθούν κάπου έχουν μπερδευτεί οι έννοιες της αγάπης με αυτές του εγωισμού, της συνήθεια και της «κυριαρχίας».

Έλλειψη σεβασμού. Δεν σεβόμαστε τον σύντροφο μας, όταν προβούμε σε απιστία. Τον έχουμε μειώσει θεωρώντας τον δεδομένο, ανόητο… όπως και να έχει δεν είμαστε έντιμοι απέναντι του και έχουμε καταστρέψει κάθε έννοια σεβασμού. Δεν σεβόμαστε την ψυχική και κοινωνική εικόνα του συντρόφου μας, υπολογίζοντας μόνο τον εαυτό μας και να ικανοποιηθούν κάποια απωθημένα χωρίς να σκεφτούμε τον άλλον.

Έλλειψη εμπιστοσύνης. Όταν ο ίδιος απιστείς, το πιο πιθανό είναι να μην έχεις εμπιστοσύνη στους άλλους, σκεπτόμενος, ότι γενικώς όλοι απιστούν. Σκεφτείτε τώρα τον σύντροφο σας που δεν έχει ιδέα τι γίνεται πίσω από την πλάτη του, έχει στον μυαλό του ότι βρίσκεται σε μία σταθερή σχέση και όλα καλά μέχρι που ανακαλύπτει πως ο σύντροφος βρίσκεται σε παράλληλη σχέση μαζί με εσάς. Έχετε γκρεμίσει όλη του την κοσμοθεωρία και φυσικά την εμπιστοσύνη του στους ανθρώπους που μέχρι πριν λίγες στιγμές εμπιστευόταν απόλυτα.

Τα συνήθη σημάδια που ίσως χτυπήσουν τα «κουδουνάκια» της απιστίας και θα πρέπει να παρατηρήσετε θα μπορούσαν να είναι τα εξής παρακάτω: η αδιαφορία, η απόκρυψη κινητού και γενικώς του προγράμματος της ημέρας, οι μοναχικές έξοδοι, η μη τήρηση των ερωτικών συνευρέσεων, οι αδικαιολόγητες απουσίες από την κοινωνική σας ζωή.

Βέβαια να τονίσουμε πως αυτά είναι σημάδια και δεν είναι απαραίτητα πως αν συμβαίνουν στη σχέση σας τότε ο σύντροφος σας απιστεί. Συνήθως, όταν ο σύντροφος απιστεί έχει επιλέξει να απομακρυνθεί από την σχέση και ουσιαστικά διατηρεί ένα προφίλ αυτοεξορίας και μοναχικότητας.

Τι πιο ωραίο, τι πιο τίμιο και αληθινό να είμαστε ξεκάθαροι με την σχέση μας και να μην επιθυμούμε και την «πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο».

Με διάλογο να ξεκαθαρίσουμε για τις σκέψεις και τις αποφάσεις μας και ύστερα να προβούμε σε πράξεις. Η απιστία δεν είναι μία δικαιολογήσιμη πράξη. «Σε απάτησα γιατί τον τελευταίο καιρό δεν είμαι καλά.» «Σε απάτησα γιατί έχεις παχύνει», «Σε απάτησα γιατί ήμουν πιεσμένος» κ.ο.κ.

Συζήτησε το και αν δεν υπάρχει κάποια λύση, απλά αποχώρησε και κάνε ότι θες για να νιώσεις καλύτερα αλλά όχι να απατήσεις.

Γιατί η απιστία δεν είναι παράσημο… Παράσημο είναι να είσαι σε σχέση!

To άρθρο Τι σημαίνει απιστία; μπορείτε να το βρείτε ολόκλληρο στο myPsychology.

Ζευγάρια που αγαπιούνται. Ζευγάρια που είναι χρόνια μαζί και ξαφνικά αντιμετωπίζουν πρόβλημα στο σεξουαλικό κομμάτι και πανικοβάλλονται (κι όχι άδικα). Η εκδήλωση της αγάπης μας μέσω της σαρκικής απόλαυσης είναι η πιο δυνατή και όταν υπάρξει πρόβλημα εκεί, σίγουρα θα πρέπει να λυθεί για να συνεχιστεί και να εξελιχθεί η σχέση ομαλά.

Τα σεξουαλικά προβλήματα εκδηλώνονται διαφορετικά στον άντρα και διαφορετικά στη γυναίκα. Στον άντρα θα παρατηρηθεί είτε η πρόωρη εκσπερμάτωση, είτε η στυτική ανικανότητα ενώ στη γυναίκα θα εκδηλωθεί με την μορφή της οργασμικής δυσλειτουργίας ή της ψυχρής στάσης.

Στην περίπτωση κάποιου σεξουαλικού προβλήματος συνήθως επηρεάζει και όλη την υπόλοιπη σχέση τους ή και το αντίθετο. Όταν υπάρχει κάποιο πρόβλημα ανάμεσα στον ζευγάρι «φαίνεται» και στη συχνότητα της σεξουαλικής επαφής.

Σε κάθε περίπτωση αυτό που πρέπει να γίνει σαφές είναι πως η σεξουαλική επαφή στο ζευγάρι είναι μία από τις πιο σημαντικές μορφές επικοινωνίας που μπορεί να αναπτυχθεί μεταξύ των δύο συντρόφων.

Πώς θα αντιμετωπίσει όμως το ζευγάρι μία τέτοια κατάσταση;

Καταρχήν, δεν ντρεπόμαστε να συζητήσουμε τι ακριβώς συμβαίνει, δεν ντρεπόμαστε να πούμε πως νιώθουμε και δεν ντρεπόμαστε να προτείνουμε λύσεις. Η πιο καταστροφική στιγμή είναι όταν ο ένας από τους δύο «μαζεύει» τα παράπονα του και στην πιο ακατάλληλη στιγμή «ξεσπάει». Το ζευγάρι για να είναι ευτυχισμένο θα πρέπει να νιώθει άνετα να εκφράζει τα συναισθήματα του (χαράς, λύπης, απογοήτευσης, θυμού).

Δεν ξεχνάμε πως μιλάμε στον σύντροφο μας και για αυτό τον λόγο πρέπει να προσέξουμε τον τρόπο μας, δεν του επιτιθέμεθα σαν να είναι ο εχθρός μας. Όμορφα και στοργικά συζητάμε μαζί του, εκφράζοντας και τα αρνητικά μας συναισθήματα.

Αλλιώς είναι να κατηγορείς κάποιον ως «Είσαι ανίκανος, χαραμίζομαι μαζί σου.» και αλλιώς να του πεις «Τον τελευταίο καιρό έχω προσέξει πως δεν περνάμε τόσο καλά στο κρεβάτι και θα ήθελα να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε για αυτό».

Είστε μαζί σε αυτή τη σχέση, δεν είναι ο καθένας για τον εαυτό του. Αν κάποιος δεν μπορεί να αποδώσει, δεν περνάει καλά ούτε ο άλλος αλλά ούτε και ο ίδιος.

Δεν πρόκειται για μία μάχη όπου κάποιος πρέπει να βγει νικητής και κάποιος χαμένος.

Είστε και οι δυο σε αυτή την σχέση και πρέπει να βγείτε και οι δύο νικητές αλλιώς είστε χαμένοι. Πρόκειται για μία συζήτηση που πρέπει οπωσδήποτε να γίνει, για να αποκαλυφθούν συναισθήματα και να επιλυθούν άμεσα. Μετά την συζήτηση, μπορεί να ακολουθήσει η επίσκεψη σε έναν ειδικό, ο οποίος θα σας συμβουλεύσει για την καλύτερη ικανοποίηση σας σχετικά με το σεξουαλικό πρόβλημα που σας προέκυψε.

To άρθρο Ποια είναι τα συνήθη σεξουαλικά προβλήματα σε μία σχέση; μπορείτε να το βρείτε ολόκλληρο στο myPsychology.

Για τους λόγους αυτούς προσέχουμε τη διατροφή του, τη μόρφωσή του, γενικότερα ότι συντελεί στην ποιότητα της ζωής του.

Στο κείμενο αυτό θα προσπαθήσουμε να σταθούμε στα βασικά βήματα που ευνοούν την καλή συναισθηματική υγεία των παιδιών και πως οι γονείς θα μπορούσαν να τα βοηθήσουν σε αυτήν την κατεύθυνση.

• Κατανοήστε τις ανάγκες του παιδιού

Τα παιδιά χρειάζονται:
Αγάπη: Το πιο σημαντικό! Ζεστή, προσωπική επαφή και αληθινό ενδιαφέρον.
Αποδοχή: Για το ποιά είναι ως ξεχωριστά άτομα
Ασφάλεια: Να γνωρίζουν ότι θα είστε δίπλα τους, εάν σας χρειαστούν.

• Ενθαρρύνετε την ανεξαρτησία τους

Τα παιδιά χρειάζονται να ξέρουν ότι εμπιστεύεστε τις ικανότητες τους.

Αφήστε τα, για παράδειγμα, να τρώνε και να ντύνονται μόνα τους, χωρίς την δικιά σας βοήθεια, όσο το δυνατόν νωρίτερα θεωρείται ότι είναι ικανά να το κάνουν. Αφήστε να συμμετάσχουν στις καθημερινές δουλειές του σπιτιού. Μην είστε υπερπροστατευτικοί ή πάρα πολύ αυστηροί.

Όλοι μας, παιδιά και ενήλικες, χρειάζεται να κάνουμε λάθη για να μάθουμε. Δώστε στα παιδιά σας την ελευθερία να μεγαλώσουν.

• Δώστε καθοδήγηση

Δώστε στο παιδί σας τις βάσεις για να κάνει υγιείς επιλογές μέσα στον κόσμο της σύγχυσης όπου ζούμε.

Συζητήστε μαζί του τις αξίες και τις πεποιθήσεις σας . Διδάξτε με το παράδειγμα σας… Το παιδί μαθαίνει περισσότερο από αυτά που κάνετε παρά από αυτά που λέτε.

• Θέστε όρια

Τα όρια δίνουν στο παιδί την αίσθηση της ασφάλειας.

Θέστε δίκαια όρια και φροντίστε αυτά να τηρούνται. Χρειάζεται να είστε συνεπής (τηρείται την ίδια στάση κάθε φορά που το όριο παραβιάζεται) και σταθεροί (ένα όριο δεν αλλάζει παρά μόνο όταν αυτό απαιτείται, παραδείγματος χάριν, επειδή το παιδί μεγαλώνει) αλλά ποτέ υπερβολικοί.

• Μοιραστείτε τα προβλήματα της οικογένειας …όχι όμως τα ζητήματα του ζευγαριού!

Να είστε ειλικρινείς σε καταστάσεις όπως:

Θάνατος: Μην κρύβεται την θλίψη και τον πόνο. Μάθετε στο παιδί σας ότι ο θάνατος είναι μέρος της ζωής.

Διαζύγιο: Πείτε στο παιδί σας το «γιατί», διαφορετικά μπορεί να νοιώθει ένοχο για τον χωρισμό σας. Δείξτε του την αγάπη σας .

Χρήματα: Εξηγήστε του τι μπορείτε και τι δεν μπορείτε να αντέξετε οικονομικά και γιατί.

• Γνωρίστε του φίλους των παιδιών σας

Τα παιδιά επηρεάζονται σημαντικά από τους συντρόφους τους στο παιχνίδι και πάντα προσπαθούν να ανταποκριθούν στις προσδοκίες και τα στάνταρ τους. Δεν χρειάζεται να κάνετε ότι «κάνουν και οι άλλοι γονείς».

Τα παιδιά θα σας σεβαστούν, επειδή έχετε τα δικά σας δεδομένα και τις δικές σας αρχές. Μην προσπαθείτε να επιλέξετε τους φίλους του παιδιού σας. Συνήθως αυτό προκαλεί δυσανασχέτηση και αντίδραση.

• Βοηθήστε το παιδί σας να μαθαίνει

Μάθετε για τις εμπειρίες του παιδιού σας στο σχολείο. Ακούστε τι έχει να σας πει. Μιλήστε με δασκάλους, συμβούλους κλπ.
Μην πιέζετε το παιδί σας να επιτύχει. Τα παιδιά μαθαίνουν καλύτερα όταν είναι χαλαρά.
Παραμερίστε τα εμπόδια στην μάθηση. Για παράδειγμα, φροντίστε να αντιμετωπίσετε κάθε πρόβλημα υγείας, όπως όρασης , μαθησιακές δυσκολίες κλπ.

• Μοιραστείτε μαζί του

Μιλήστε στο παιδί σας για τη δουλειά που κάνετε και πως έτσι συνεισφέρετε στο εισόδημα της οικογένειας. Αφιερώστε μέρος από τον ελεύθερο χρόνο σας, σε δραστηριότητες που μπορεί να μοιραστεί όλη η οικογένεια.

Αυτοί είναι 8 τρόποι, ιδέες, προτάσεις για μια καλύτερη συναισθηματική υγεία των παιδιών.

Φυσικά κάθε γονιός, κάθε οικογένεια, τις προσαρμόζει στον δικό της τρόπο ζωής, σύμφωνα με το δικό τους σύστημα αξιών και αντιλήψεων. Γιατί πάνω από όλα, όλες τις ιδέες, τις προτάσεις και τις θεωρίες, είναι η αγάπη, η ευθύνη και τελικά η συνείδηση του καθενός μας, του γονιού χωριστά.

To άρθρο Διδάξτε με το παράδειγμα σας: Το παιδί μαθαίνει περισσότερο από αυτά που κάνετε παρά από αυτά που λέτε… μπορείτε να το βρείτε ολόκλληρο στο myPsychology.

Πολλές φορές ξεκινάμε μία σχέση ενθουσιασμένοι, νομίζουμε ότι βρήκαμε τον ιδανικό σύντροφο και ότι ταιριάζουμε σε όλα. Τυφλωνόμαστε από τα συναισθήματα και όχι σπάνια η σχέση αυτή μπορεί να τελειώσει. Εκεί είναι που απογοητευόμαστε, αισθανόμαστε πικρία και αναρωτιόμαστε τι κάναμε λάθος και γιατί επιλέξαμε τον λάθος σύντροφο (ξανά).

Η επιλογή του συντρόφου γίνεται με βάση τα εξωτερικά χαρακτηριστικά πρωτίστως και στη συνέχεια την θέση παίρνουν τα στοιχεία της προσωπικότητας του ατόμου. Παρ’ όλα αυτά όμως υπάρχει και ένα τρίτο κριτήριο που δεν διαφαίνεται καθαρά ή καλύτερα δεν το αντιλαμβανόμαστε εύκολα καθώς λειτουργεί στο ασυνείδητο και είναι η επιλογή συντρόφου με βάση τη σχέση που είχαμε με τους γονείς μας.

Όταν οι σχέσεις με τους γονείς μας δεν ήταν καλές τότε επιλέγουμε συντρόφους που είναι εντελώς διαφορετικοί από τα πρότυπα των γονέων μας.

Κάνουμε αυτή την επιλογή με την ελπίδα ότι τα πράγματα θα είναι διαφορετικά σε αυτή τη σχέση που δημιουργούμε και ότι θα πάρουμε την αγάπη που ίσως στερηθήκαμε και την έχουμε ανάγκη.

Προσπαθούμε λοιπόν να επιλέξουμε συντρόφους εντελώς διαφορετικούς από τους γονείς μας. Για παράδειγμα, μία γυναίκα που έχει μεγαλώσει σε μία οικογένεια που ο πατέρας της ήταν παρών σωματικά αλλά απών συναισθηματικά, όπως επίσης υπερβολικά αυταρχικός και απορριπτικός, τότε θα επιλέξει έναν σύντροφο αρκετά συναισθηματικό-ρομαντικό, συναισθηματικά διαθέσιμο και καλοσυνάτο. Θα επιλέξει έναν τέτοιο σύντροφο, έναν σύντροφο δηλαδή που της δίνει προσοχή, για να καλύψει το κενό που της δημιούργησε ο πατέρας της.

Μπορεί όμως στην πορεία της σχέσης ο σύντροφος να την απογοητεύσει γιατί τελικά αποδεικνύεται ότι δεν μπορεί να δεσμευτεί υπερβολικά. Εκεί έρχεται το συναίσθημα της απογοήτευσης…

Αντίστοιχα, το ίδιο ισχύει και για έναν άντρα. Αν η μητέρα του ήταν καταπιεστική ή απουσίαζε συνέχεια θα επιλέξει μία σύντροφο που θα τον αγαπάει και θα νοιάζεται γι’ αυτόν. Η υπερβολική όμως φροντίδα κατά την πορεία της σχέσης μπορεί να τον πιέσει και εκεί είναι που νιώθει ότι επέλεξε τη λάθος σύντροφο, γιατί έρχεται αντιμέτωπος με το μοτίβο της σχέσης που είχε με τη μητέρα του.

Όπως φαίνεται επιλέγουμε συντρόφους που ταιριάζουν στην προσωπικότητά μας ή τουλάχιστον τους επιλέγουμε με βάση να μην έχουν κάποια χαρακτηριστικά ή τύπους συμπεριφοράς των γονέων μας που δεν μας αρμόζουν και μας τραυμάτισαν στην παιδική ηλικία. Για να έχουμε πιο επιτυχημένες σχέσεις λοιπόν ίσως θα πρέπει να κάνουμε μία μεγαλύτερη ενδοσκόπηση με τον εαυτό μας και να αποσαφηνίσουμε τον τρόπο που μπορούμε να συνδεθούμε με τους άλλους.

To άρθρο Επιλογή λάθος συντρόφου μπορείτε να το βρείτε ολόκλληρο στο myPsychology.

Πόσες φορές δεν έχουμε δει γερασμένους ανθρώπους να πιάνονται χέρι – χέρι και να αναρωτιόμαστε το μυστικό επιτυχίας της μακροχρόνιας συνύπαρξής τους;

Την απάντηση την ξέρουμε, τουλάχιστον θεωρητικά: η αγάπη. Αφού όμως όλοι μας θέλουμε να αγαπάμε και να αγαπιόμαστε κι αυτό αναζητάμε στην ουσία με κάθε μας αλληλεπίδραση, γιατί στην πράξη γίνεται τόσο δύσκολο;

Τι σημαίνει αγαπώ τον/την σύντροφό μου;

Σημαίνει φροντίζω, εμπιστεύομαι, δείχνω κατανόηση στον τρόπο που βλέπει τη ζωή, τους ανθρώπους, σημαίνει ερωτεύομαι ξανά και ξανά, σημαίνει σέβομαι και θαυμάζω ποιος είναι και δεσμεύομαι συνειδητά να είμαι δίπλα του ακόμη και για να ξεπεράσει τις αδυναμίες του, χωρίς να τον φέρνω σε δύσκολη θέση, παίζοντας παιχνίδια ανταγωνισμού που οδηγούν σε πόνο.

Όμως όλα αυτά χρειάζεται να είναι αμοιβαία. Όλα στη ζωή φαίνεται πως χρειάζονται δύο για να δημιουργηθεί κάτι όμορφο. “Ιt takes two to tango!“.

Είναι δύο που συνειδητά αποφασίζουν να εργαστούν προς μια κοινή κατεύθυνση. Για αυτό όχι μόνο η αμοιβαιότητα αλλά και η ένταση της θέλησης για να γεννηθεί και εδραιωθεί η ομορφιά, χρειάζεται να είναι αν ίδιας ποιότητας και σχεδόν ποσότητας. Η υπομονή και η επιμονή, ζευγαρωμένα με την αυθόρμητη εσωτερική ανάγκη να «αγκαλιάσουμε» τον άλλον, όχι λίγο, όχι χλιαρά, είναι πολύ περισσότερο πιθανό να οδηγήσει σε ανθρώπους ευτυχισμένους σε μια σχέση.

«Αγάπη δεν είναι μόνο να κοιτάμε ο ένας τον άλλον στα μάτια, αλλά να κοιτάζουμε μαζί προς την ίδια κατεύθυνση», κι αυτή ας την ορίσει ο καθένα μας. Σημασία έχει ο δρόμος να έχει γλύκα, αφοσίωση και πολλές δόσεις χαράς!

To άρθρο Ευτυχισμένα ζευγάρια: Μια κοπιώδης εργασία ή μια φυσική, αυθόρμητη ροή ενέργειας για επέκταση του εαυτού μας; μπορείτε να το βρείτε ολόκλληρο στο myPsychology.

Όταν το παιδί κάνει κάτι που δεν αρέσει στους γονείς ή ΔΕΝ κάνει κάτι που επιθυμούν, οι γονείς να

ΜΗΝ:

• Ασκείτε κριτική και μην προσβάλλετε το παιδί.
• Κατηγορείτε, μέμφεστε, κρίνετε:

«Ποιος έκανε χάλια την κουζίνα;»

«Το δωμάτιό σου είναι απαίσιο!»

• Λέτε «συνέχεια» ούτε «ποτέ δεν…».

«Ποτέ δε συμμαζεύεις»

«Συνέχεια μαλώνετε με τον/την αδερφό-ή σου»

«Ποτέ δεν τελειώνεις το διάβασμά σου»

• Καταφέρεστε εναντίον της προσωπικότητας ενός παιδιού και μην προσκολλάτε ταμπέλες:

«Είσαι τεμπέλης/ανόητος/άχρηστος/εγωιστής.»

• Χρησιμοποιείτε σαρκασμό:

«Πολύ έξυπνο αυτό που έκανες»

«Ωραία έκθεση, κύριε Σαίξπηρ!»

«Τι καταπληκτική ιδέα να βγεις έξω χωρίς το παλτό σου μια τόσο κρύα μέρα!»

• Απειλείτε:

«Αν δε σταματήσεις αμέσως, δε θα βγεις για ένα μήνα!»

«Κάν’ το αμέσως αλλιώς θα φας το ξύλο της ζωής σου!»

• Διατάζετε:

«Μάζεψε το παλτό από το πάτωμα τώρα αμέσως!»

Ενθαρρύνετε το παιδί να συνεργαστεί:

• Περιγράφοντας το πρόβλημα.

«Το τραπέζι της κουζίνας είναι γεμάτο ψίχουλα.»

«Ο σκύλος σου γαβγίζει, γιατί θέλει βόλτα.»

• Δίνοντας πληροφορίες.

«Όταν αφήνουμε υπολείμματα τροφών μαζεύονται έντομα»

«Αφήνουμε τις λασπωμένες μπότες στο πίσω χωλ»

«Η αδελφή σου στεναχωριέται, όταν της χαλάς το παζλ»

• Εξηγώντας στο παιδί τι θέλετε.

«Θα ήθελα να καθαρίσεις το τραπέζι τώρα.»

«Μπορείς να κλείσεις το τηλέφωνο για να τηλεφωνήσω και εγώ.»

• Δίνοντας στο παιδί μια ευκαιρία να διορθωθεί.

«Το σφουγγάρι, για να καθαρίσεις το τραπέζι, είναι κοντά στο νεροχύτη»

«Θα ήταν καλό να βοηθούσες την αδελφή σου να ξαναφτιάξει το παζλ»

• Χρησιμοποιώντας «μηνύματα σε πρώτο πρόσωπο»:

«Στεναχωριέμαι, όταν ακούω αυτά τα επίθετα»

• Προσέχοντας ένα παιδί, όταν επιδεικνύει σωστή συμπεριφορά, και δίνοντας συγκεκριμένη επιβράβευση.

«Μπράβο σου! Τελείωσες όλες τις ασκήσεις των μαθηματικών πριν το φαγητό.»

«Το δωμάτιό σου είναι τόσο τακτοποιημένο με όλα τα βιβλία στη θέση τους, τα ρούχα μαζεμένα και το κρεβάτι στρωμένο.»

• Βάζοντας το παιδί σε μία θέση όπου θα δει τον εαυτό του πιο θετικά.

«Με βοήθησες πολύ που έστρωσες το τραπέζι.»

«Ο μικρός αδερφός σου χάρηκε πολύ που τον βοήθησες με τα μαθήματά του.»

«Θυμήθηκες όλες τις λεπτομέρειες και μου θύμησες όλα τα απαραίτητα πράγματα για το ταξίδι.»

Απόσπασμα από το βιβλίο «Επικοινωνώντας με τα παιδιά», του Bonnie Miller.

To άρθρο Οι παιδοψυχολόγοι συμβουλεύουν: “Ενθαρρύνετε τα παιδιά για συνεργασία…” μπορείτε να το βρείτε ολόκλληρο στο myPsychology.